‫(موسیقی در حال پخش)
‫فیلمبرداری فیلم های کم بودجه
‫فیلم سازی کم بودجه میتونه ‫روند خلاقانه شما رو انرژی بده
‫من حس کردم که باید ‫یاد بگیرم که چطوری،سریع تر
‫ارزون تر فیلم بسازم و هنوز هم ‫اون انرژی رو در فیلم ها داشته باشم
‫درواقع،در یه سری حرکات دوربین ‫و کات
‫و اونجور چیزا،پیشتر برم.
‫وقتی که برای بار اول ‫Micheal Ballhaus رو---
‫یه سری فیلم تا سال 1981 ‫انجام داده بودم
‫تا King of Comedy ‫و یه جورایی
‫انرژیم بعد اون تخلیه شده بود.
‫ولی وقتی که Micheal رو ‫وقتی که داشتیم برای
‫The Last Temptation of Christ در 1983 ‫آماده میکردیم رو دیدم
‫و فیلم های Fassbinder شو ‫که گرفته بود دیده بودم
‫و یه حس آزادی با ‫دوربین میخواستم
‫آزادی در نورپردازی.
‫یه جورایی حس کردم که ‫تولیدات بزرگ تر---
‫که البته این مشکل مدیر عکاسی نیست
‫مربوط به روش ساخت فیلم بود، ‫اون تعداد آدم ها
‫تعداد وسایل،میخواستم که ‫یه چیز کوچیک تر
‫و سریع تر داشته باشم،میدونید.
‫پس حس کردم که باید برگردم به ‫استایل فیلم سازی
‫مستقل.
‫و من تصاویر Fassbinder رو ‫دیدم
‫و بعد موقع ملاقات با مایکل ‫دنبالش کردم
‫و میخواستیم که Last Temptation ‫رو بسازیم
‫ولی آخر سال،برنامه ها بهم خورد
‫و اون بیرون در دشت و صحرا بودیم، ‫خارج از هالیوود
‫همه جا.
‫و نمیتونستیم فیلم رو بسازیم.
‫ولی در آخر،وقتش بود که ‫دوباره از اول شروع کنیم
‫و گیر افتاده بودیم، ‫فکر میکنم Amy Robinson و Griffin
‫Dunne بودن که فیلمنامه ‫After Hours رو بهم دادن
‫و من فکر کردم که این فرصت خوبیه
‫که دوباره یادبگیرم که چطوری ‫فیلم بسازم
‫و البته پروژه ای بود که من ‫واقعا بهش واکنش نشون دارم
‫بخاطر ماهیت داستان و شخصیتش
‫که از جایگاه خودش خارج شده بود ‫و در یه جایی بود
‫که نمیتونست کسی یا چیزی ‫رو باور کنه
‫و یه جورایی گیر افتاده بود.
‫و من فکر کردم این --
‫و منم اون زمان اینطور ‫حسی داشتم.
‫پس دوباره مایکل رو خبر کردم.
‫و اون اولین بازی بود که واقعا ‫قابلیت این رو داشتیم تا
‫باهم کار کنیم.
‫در 40 شب فیلمبرداریش کردیم، ‫هر شب میانگین 25 تا 26
‫تا حالت.
‫و مایکل روی صحنه میبود
‫و میدونید یه جایی ‫در پایین شهر بود
‫در Soho قدیمی،که در اون زمان
‫شب ها کاملا ‫خلوت بود.
‫هیچکس اونجا نبود.
‫منم میرفتم پیشش و ‫غرغرو و اخمو بودم
‫از کارای که باید بکنیم، ‫و اینکه به خودم ثابت کنم
‫میتونم یه چیزی رو به ‫صورت بهتری فیلمبرداری کنم
‫که هنوزم هرچی رو که میخوام دارم.
‫و از یه صحنه هایی ‫مطمعن نبودم.
‫ولی اون بهم نگاه ‫میکرد و میگفت
‫امشب،امشب اون صحنه ای که ‫با صندلی شروع میشه
‫و ادامه پیدا میکنه و صورت رو دوره میزنه، ‫میره به سمت تلفن،
‫و بعدش دستگاه موسیقی،میگریم
‫منم میگفتم،آره راست میگی
‫اره،اینطوری--
‫میدونی اول این کارو نمیکنیم.
‫نه،نه
‫البته نه.
‫یه کمی بعد تر انجامش ‫میدیم جونکه
‫یه مشکل نوردهی به خصوصی داریم.
‫باشه.
‫ولی اون یه چیزی بهم میداد ‫تا منتظرش باشه
‫و هیجان و عشق به روند رو ‫برمیگردوند
‫میدونید.
‫میگفت که،ببین امشب میخوام ‫کمی خوش بگذرونیم.
‫از خوشی،منظورم اینه که، ‫من خوشی رو برای چیزای مختلفی استفاده میکنم
‫شما میتونید در --
‫به حالت طعنه میگم که
‫میخوایم کمی خوش بگذرونیم.
‫ولی واقعا اون انرژی
‫انرژی و هیجان فیلم سازی رو ‫بهم برمیگردوند
‫دوباره بهم القاش کرد.
‫و یادآوری میکنم که،من ‫همه این برداشت ها رو روی نمودار
‫و نقاشی آورده بودم.
‫تخته های داستانی روی ‫لبه های فیلمنامه
‫به جای نقاشی های بزرگ.
‫و Ballhaus مطالعشون کرد ‫و نسخه های خودش رو ازش ساخت
‫تبدیلش کرد به فیلمنامه خودش ‫رو ساخت ازش--
‫و برداشت ها و مفهوم ها رو ‫مطالعه کرد
‫سعی کرد که بفهمه ‫چطوری دوربین حرکت کنه،
‫استفاده از لنز ها،کدوم لنز، ‫چه اندازه ای و اینجور چیزا
‫بعدش منتقلش کرد به ‫Last Temptation of Christ
‫وقتی که داشتیم توی موراکو ‫فیلمبرداری میکردیم.
‫یه فیلم خیلی خیلی ‫کم بودجه بود.
‫کل فیلم روی کاغذ ‫طراحی شده بود
‫بیشتر بخاطر اینکه ‫من اینطوری تا
‫اونجا که بدونم،فیلمو طراحی میکنم
‫ولی بازم در اون مورد
‫میدونستم که اگه شانس این رو ‫داشتم که فیلم رو طراحی کنم
‫با بودجه خیلی خیلی کم ‫انجام میشه
‫و باید خیلی سریع فیلم برداریش میکردم
‫پس باید میدونستم که ‫دقیقا در مورد
‫فریم و حرکت دوربین و ‫ویرایش
‫و اینجور چیزا چی میخوام.
‫(موسیقی در حال پخش)
‫گرفتن نما ها در زمان کوتاه ‫The Last Temptation of Christ
‫اولین روز فیلمبرداری،میدونستیم
‫میدونستیم که قراره ‫برداشت ها دشوار باشن
‫و بعد از دومین صحنه
‫میخواستیم یه سپایه ای رو روی ‫زمین بذاریم و هی میخورد زمین
‫و بهمون نگاه کرد و گفت، ‫فیلم قراره
‫اینطوری باشه.
‫هر کاری که میکنیم، ‫هرصحنه ای که درست میکنیم
‫قراره که انجامش سخت باشه.
‫پس همین الان قبولش کنید، ‫که همین کارم کردیم.
‫و با عصبانیت تمام ‫کار کردیم.
‫و بعدا یه جایی،همه چیز خیلی سخت بود
‫و درمورد از دست دادن زمان
‫و گرفتن چیزهای اضافی و اونجور چیزا ‫خیلی ناامید بودم
‫و نشسته بودم یه جایی
‫فکر کنم هشت هفته قبل از فیلمبرداری بود ‫و گفتم
‫شاید بهتر بود که صبر میکردم
‫شاید بهتر بود صبر میکردم تا ‫پول بیشتری واسه بودجه میداشتم.
‫شاید بهتر بود که صبر میکردم--- ‫با اینکه میدونستم
‫6 ،7 ساله که صبر کردم،میدونید
‫تا فرصت ساختن
‫فیلم برسه.
‫من یه بودجه خیلی خیلی کم ‫داشتم.
‫و اون بهم گفت که، ‫نه،نه.
‫گفت که این فیلم باید ‫اینطوری ساخته بشه
‫اون سختی فیزیکیش
‫و اگه بشه اسمش رو گذاشت، ‫عذابی بود که باید میکشیدیم
‫ماهیت کار روی این فیلم بود.
‫نه که فیلم خیلی ‫لاکچری عه
‫ولی واقعا به بیشتر از ‫ساخت یه فیلم تبدیل شد.
‫تبدیل به تجربه زندگی شد.
‫و اون کسی بود که این رو به ‫من نشون داد.
‫ما یه جابجایی کلی از ‫مراکش--
‫ما بیرون از مراکش ‫برداشت داشتیم
‫یه روستای کوچیکی به اسم Oumron ‫حدودا 25 دقیقه خارج از
‫مراکش.
‫و بعدش یه جابجایی دیگه ‫به شهری به نام Meknes داشتیم که
‫یه حس روستایی مثل اورسلیم ‫داشت
‫اینطوری فکر میکردیم.
‫و اون یه جابجایی بزرگ بود.
‫که یعنی
‫پول جابجایی سوم رو نداشتیم.
‫میخواستیم به یه جای دیگه ‫به اسم Ouarzazate بریم
‫ولی نمیتونستیم.
‫و تنها چیزی که بود ‫یه
‫معدن برای به صلیب کشیدن ‫پیدا کردیم
‫که خیلی خیلی خوب بود.
‫و فکر کردیم،میخوایم صحنه ‫به صلیب کشیدن رو برای
‫آخر فیلمبرداری نگه داریم
‫ولی باید در وسط فیلمبرداری ‫انجامش میدادیم
‫تا از همین لوکیشنمون ‫استفاده کنیم
‫و من طراحیش کرده بودم، ‫و دقیقا یادمه که
‫75 تا صحنه بود
‫حالا چه نوشته بود ‫چه نقاشی
‫مهم نبود.
‫طرح بودن.
‫فهمیدیم که 25 تا برداشت ‫در روز
‫حالا طرحی صحنشم ‫خودش خیلی سخت بود
‫ولی زیر چنان فشاری بودیم، ‫مخصوصا
‫چند روز از برنامه هم ‫عقب افتاده بودیم
‫و پولمون داشت تموم میشد ‫برای اینکه
‫یه جابجایی دیگه هم داشته باشیم.
‫و یادمه که اون و دستیار کارگردان ‫و تولید کننده
‫5 روز قبل از فیلمبرداری صحنه
‫به صلیب کشیدن،توی یه اتاق ‫کوچیک نشسته بودیم
‫و نما ها رو بررسی میکردیم
‫و میگفتیم که،خیلی خب، ‫به جای سه روز برای این 75 تا نما
‫دو روز وقت داریم.
‫پس چی رو میتونیم حذف کنیم؟
‫و تبدیل به 50 تا شد، ‫25 و 25
‫و همشون رو گرفتیم.
‫و روشی که اون انجامش داد ‫برمیگشت به کاری که با
‫Fassbender انجام داد، ‫مخصوصا
‫در فیلم Beware of the Holy Whore
‫که فکر میکنم چند روز ‫مونده بود به فیلم برداری
‫Fessbinder بازیگر اصلی رو اخراج میکنه ‫و خودش نقش رو
‫به دست میگیره.
‫پس باید همه چیز رو دوباره ‫میگیرفتن
‫که مجبور بودن اون سه روز فیلمبرداری رو ‫در یه روز و شب
‫بگیرن.
‫و اونطوری که انجامش دادن، ‫در زمان بندی بود ،مثلا
‫در صحنه صلیب کشیدن، ‫اگه اولین برداشت بود
‫بهش 10 دقیقه وقت می دادیم.
‫چهارمین برداشت کمی ‫پیچیده تر بود،پس 15
‫اگه میرسید به 17، ‫دیگه ازش رد میشدیم
‫چیزی که داشتیم رو ‫قبول میکردیم و رد میشدیم
‫یه صحنه ای بود که Willem Dafoe ‫داد میزنه که
‫پدر،پدر،چرا من رو ‫رها کردی،
‫و دوربین میچرخه
‫اون گفت که، ‫این شد 45 دقیقه
‫(باد درحال وزش)
‫و اینطوری انجامش دادیم.
‫رسما همون ‫داخل 10 دقیقه انجامش دادیم
‫بهش میگفتم زمان مفید،
‫قصد میکردیم فقط چیزی رو ‫که لازم داریم،بگیریم.
‫یا اگه نه،یه دو برداشت اضافه ‫دیگه داشته باشید،داخل برنامه بذاریمش
‫تا بعدا بفهمیم، ‫جزئیات برداشت های مختلف که
‫کدوم به ویرایش میخوره
‫که روش منطقی و همچنین ‫خیلی خلاقانه ای
‫در پیش داشتیم.
‫میگفتیم که میخوایم انجامش بدیم ‫اما باید
‫این 75 تا برداشت رو به ‫50 تا ترکیب کنیم
‫25 تا برداشت روزانه داریم ‫یا 26 تا
‫میتونیم انجامش بدیم
‫و مسئله این بود ‫مثل یه گروه کماندو
‫شب ها میرفتیم موقعی که ‫نور میرفت
‫سریع شروع به فیلم برداری میکردیم.
‫یه جورایی مثل بودن در ‫نبرد جنگ بود
‫خیلی خیلی،فیزیکی بود
‫اون همیشه ارزش کاری ‫که در اون صحنه خاص یا اون روز
‫خاص میکردیم،رو برای من مشخصی میکرد.
‫و دنبال چه چیزی بریم،روی ‫چه چیزی تاکید---
‫منظورم از دنبال کردن اینه که
‫وقتی میگم دنبالش برید،یعنی که ‫انرژی رو کجا بذارید
‫و دنبال چی باشید.
‫در مورد اون خیلی---
‫در این مورد ، ‫اون خیلی
‫نمیگفت که به این صورت باید ‫فیلم درست شه،
‫ولی همش میگفت که ‫میسازیمش.
‫همش میدونستم که ‫همه چیز داشت از بین میرفت
‫یا فیلمنامه داشت تغییر میکرد
‫و مشکلات تولیدی ‫فراوانی بودن
‫ولی بهم نگاه میکرد و میگفت، ‫بالاخره تمومش میکنیم
‫انجامش میدیم.
‫انجامش میدادیم یا نه، ‫در نهایت مهم نبود
‫اما اینکه چطوری ‫هر روزه کشمکش و جنگ رو
‫سر میکردیم تا فیلم رو بسازیم،مهم بود.