زندگی هنرمندی
اگه دارین این ویدیو رو نگاه می‌کنین حداقل
با ایده‌ی زندگی هنرمندی درگیرین
و من به شدت زندگی هنرمندی رو توصیه می‌کنم
و بودن با هنرمندای دیگه رو
چون بامزه ان، زندگی شادی دارن خلاق ان
فکر می‌کنن، یاد می‌گیرن
و خیلی زندگی هیجان‌انگیزیه
چه انتخاب اصلی زندگی‌تون باشه چه انتخاب زاپاس
خودش افق‌های جدیدی به روتون باز می‌کنه
خیلی خوبه که تو رشته‌های مختلفی باشین
چون تو دنیای اونا دوست پیدا می‌کنین
اگه علاقه‌ای به هنر دارین
لازم نیست حتما هنرمند یا نقاش باشین
ولی می‌تونین از اون جامعه دوست پیدا کنین و اونا چیزای جدید به زندگی‌تون بیارن
موزیسین‌ها چیزای جدید به زندگی‌تون میارن
کمدین‌ها چیزای جدید میارن
بازیگرها، کارگردان‌ها
پس همه‌چیزدان بودن خوبه چون اینجوری
آدمای مختلف و زیادی رو می‌بینین که
تأثیر خوبی تو زندگی‌تون می‌ذارن و تأثیر
خوبی تو زندگی هنری‌تون می‌ذارن
رقباتون رو دوست داشته باشین
قراره رقیب داشته باشین
قراره آدمایی باشن که یا به‌شون حسودی می‌کنین
می‌گین چجوری اون آدم...
چرا اینقدر اون آدم رو دوست دارن؟
رقباتون رو دوست داشته باشین
رقباتون باعث پیشرفت شما می‌شن
الهام‌بخش‌تون می‌شن تا جلوتر برین
ضمن اینکه حسادت فقط وقت تلف کردنه چون
کاری از دست‌تون برنمیاد
هر جایی که باشین همیشه کسی پیدا می‌شه که از شما بهتر باشه
این بخشی از کار اجراست
یا کار هنری
و بهترین کاری که می‌تونین بکنین اینه که
به این فکر کنین که شما هم‌وطن اون فردین
سعی کنین بشناسین‌ش
بفهمین چه خبره
اطراف‌ش بپلکین
می‌تونین از همدیگه تغذیه کنین
می‌تونین به نوعی رقبای خوب، بااعتمادبه‌نفس و باروحیه‌ی همدیگه باشین
ولی نذارین اذیت‌تون کنه
اگه هم می‌خواین بذارین اذیت‌تون کنه ازش استفاده کنین
از اون انرژی استفاده کنین تا بپرسین چه کار می‌تونم بکنم؟
خودتون رو به این خاطر سرزنش نکنین که
یکی داره اجراهاش رو می‌ترکونه چون همیشه قراره اتفاق بیافته
هیچوقت نمی‌تونین بگین آخیش بالاخره
از همه بهتر شدم
چون بعد می‌گین
ای بابا تو رو اینجا ندیده بودم
دشواری‌ها رو بپذیرین
کمدین بودن کار سختیه
اول از همه مشکل سفرهاست
احتمالا سفر تنهایی
بیشترش طرد شدن و شکست و تنهاییه
انتقاد
ولی خودم که به گذشته نگاه می‌کنم می‌گم
اون موقع نمی‌دونستم چقدر سخته
تازه الان می‌فهمم چقدر سخت بوده
شخصا یه خصوصیتی داشتم
که اون برهه از زندگیم تنهایی رو دوست داشتم
دوست داشتم تنها باشم و تو گروه
و اجتماع اذیت بودم
چند تا دوست خوب و نزدیک داشتم
ولی همیشه تو مهمونی‌ها خجالتی و درون‌گرا بودم
برای همین این کار به دردم می‌خورد
این سفرهای تنهایی
و همون طور که گفتم اون موقع نمی‌دونستم دشواریه
بعدا که به گذشته نگاه کردم گفتم این دشواری بوده
اون زمان ازش لذت می‌بردم و در سفر بودن رو دوست داشتم
و صحبت کردن با مردم رو دوست داشتم و حرف زدن با دخترا رو
و نوشیدنی‌ها رو و بعد برمی‌گشتم به اتاق افسرده‌م
تنها
ادای این موقعیت رو در میارم حداقل جوری که اون موقع بود
که تو سفر باشم شب مسافرخونه بمونم
خسته بودم
خودم رو می‌نداختم رو تخت
و از اون طرف دیوار می‌شنیدم
و با خودم می‌گفتم الان دیگه خفه می‌شن
ولی نمی‌شدن
بازخورد منفی نشان افتخاره
هیچوقت نتونستم از بازخورد منفی الهام بگیرم
مثل دل شکسته می‌مونه به مرور حل می‌شه
فقط هست
و شاید یه روز برگردین و بهش بخندین
یادمه زمانی یه مدیر برنامه داشتم برای نویسندگی
اون موقع هنوز برای تلویزیون می‌نوشتم
یه کم هم استندآپ کار می‌کردم بهم نگاه کرد
گفت هیچ وقت تو استندآپ موفق نمی‌شی
باید بچسبی به نویسندگی
با خودم فکر کردم ایول مدال افتخارم رو گرفتم
حالا یکی بهم گفته موفق نمی‌شم
هر کسی که به جایی رسیده همچین چیزی داره
پس می‌تونین اینجوری بهش نگاه کنین
بگین بخشی از کار گرفتن نقدهای خیلی وحشتناکه
از طرف کسایی که شما رو درک نمی‌کنن
فقط چند بار تو زندگیم
نقد بدی گرفتم که سر عقلم آورد
یکیش نقد یک فیلم بود که توش نقش یک واعظ رو بازی می‌کردم
اسم فیلمش پرش ایمان بود و درام بود
موهام رو رنگ کردم و نقشم رو ایفا کردم
بازی کردم و همه‌ی اینا
و منتقد گفته بود مواظب باشین وقتی استیو مارتین می‌ره سراغ
رنگ مو
اونجا با خودم گفتم خیلی خب دیگه هیچوقت همچین کاری نمی‌کنم
کمدی رو بیش از حد آنالیز نکنین
یه ضرب‌المثل داریم: همین که کمدین‌ها
همین که شما درباره‌ی کمدی صحبت می‌کنین
از بین می‌ره
اگه سعی کنین درباره‌ی یه جوک صحبت کنین که چرا جواب داد، از بین می‌ره
یه بار «مایک نیکولاس» داستان جالبی برام تعریف کرد
نمی‌دونم ساختگیه یا نه ولی واقعی به نظر می‌رسه
می‌گفت چند تا بازیگر بودن که نمایشی رو اجرا می‌کردن
و حالا بعد از نمایش یکی از بازیگرا می‌گه
می‌گه وای خدا
وقتی اون تکه رو انجام می‌دم که لیوان رو می‌ذارم زمین
تماشاچی‌ها دیوونه‌ی اون تکه می‌شن
عاشقش ان
می‌خندن
یکی دیگه می‌گه چی می‌گی واسه خودت؟
اون خنده مال منه
می‌رم، می‌شینم، این پا رو روی اون پا می‌ذارم، قیافه‌م رو اینجوری می‌کنم
اون خنده مال منه
و سومی می‌گه جفت‌تون اشتباه می‌کنین
وقتی که من می‌چرخم و نگاه می‌کنم و نگاه می‌کنم
اون موقع خنده می‌گیره
برای همین به توافق می‌رسن
می‌گن ببینین
از این به بعد هر شب یکیش رو انجام می‌دیم
ببینیم کی خنده می‌گیره
اولین نفر تکه‌اش رو با لیوان انجام می‌ده
هیچ کس نمی‌خنده
دومی تکه‌اش رو انجام می‌ده که می‌شینه و این پا رو اون پا می‌ذاره
هیچ کس نمی‌خنده
و شب بعد نفر سوم این ور و اون ور نگاه می‌کنه و هیچ کس نمی‌خنده
می‌رن پشت صحنه و می‌گن چی بگیم؟
لابد کلش با همه
برای همین برگشتن و همه‌ش رو با هم انجام دادن
و دیگه هیچوقت هیچ کس به‌شون نخندید
بیش از حد آنالیز کردن خطرناکه
هرچند اینجا داریم برای خنده‌ش این کار رو می‌کنیم
و ممکنه برای کسی الهام‌بخش باشه و بگه
یه چیزی به فکر رسید
من عاشق فکر کردن به موضوعات مختلف
به خصوص موضوعی مثل کمدی ام
نویسنده‌ای به اسم «داگلاس هافستدر» هست که خیلی دوستش دارم
مقالات زیبایی داره
در مورد این صحبت می‌کنه که چطور افکار وارد ذهن یک نفر می‌شه
و مثل ویروس می‌مونه
فکر وارد ذهن یک نفر می‌شه و جهش پیدا می‌کنه
و به روش دیگه‌ای از ذهن خارج می‌شه و یک نفر دیگه
اون فکر رو می‌شنوه
مثل میم نیست چون میم ثابت می‌مونه
ولی فکر تعییر می‌کنه و تغییر می‌کنه و تغییر می‌کنه
به طوری که وقتی به آخرین لحظه‌ی اون فکر می‌رسین
کاملا تغییر کرده اما هنوز مرتبطه
به اولین فکر
بنابراین شاید بعضی چیزایی که می‌گم
گرفته می‌شن تغییر داده می‌شن
وارد ناخودآگاه می‌شن با نمک و فلفل قاطی می‌شن، شکل پیدا می‌کنن
و به طریق کاملا متفاوتی بیرون میان
که برای یک هنرمند جوون قابل استفاده است
وقتی روی صحنه این هنر رو کنار بذارین
وقتی در مورد هنر در کمدی صحبت می‌کنیم
وقتی رو صحنه این دیگه درباره‌ی هنر فکر نمی‌کنین
به این فکر می‌کنین که برین رو صحنه بعدش چیه
خیلی عملی فکر می‌کنین
و هنر توی سطح فکری اتفاق می‌افته
قبل از اینکه برین رو صحنه یا از صحنه بیاین پایین
ولی ممکنه لحظه‌ای هنری پایین صحنه داشته باشین
که تبدیل به یک تکه‌ی طنز بشه
ولی وقتی رو صحنه این
به این فکر نمی‌کنین که درسته خنده نگرفتم
ولی پسر عجب هنرمندی ام
فقط باید از همه طرف بهش بپردازیت
زیر نور و خنده و تماشاچی دارین له می‌شین
و زیر حرف زدن وباید این جمعیت رو
از وسط باتلاقی که اجرای شما باشه رد کنین
خیلی خب بیاین جمع شیم
الان چطوریم؟
خیلی خوب
و حالا وقت چیه؟
وقت یه کم ژانگولر بازیه
می‌دونم خیلی از شما جوونا
اونجا نشستین و با خودتون می‌گین
این یارو که نمی‌تونه ژانگولربازی کنه
All right, start with the easy stuff.
اول از همه با یه دونه بازی می‌کنم
حالا آسونه
حالا دو تا
بریم ببینیم چی می‌شه
حالا که دیگه نمی‌خندین
حالا سه تا