رشد کردن در جایگاه مجری
کاتالوگی از موضوعات‌تان تهیه کنید
پشتکار در طول زمان واقعا برای من مهم بود واقعا تأثیر گذاشت
و به نظرم روی افراد دیگه هم تأثیر گذاشت
و همچنین روی مجری‌های دیگه
انگار می‌گی هنوز اینجام
نمی‌دونم چرا
ولی هنوز اینجام
پس چرا باید انرژی‌م رو سر نگرانی، نگرانی و نگرانی تلف کنم؟
نگرانی سر اینکه همه‌چیز داره از دستم می‌ره
ولی این مسئله‌ایه که باید نگرانش باشین
وقتی تازه شروع کردین
یا تازه به موفقیت رسیدین
چجوری اون موفقیت رو حفظ می‌کنین؟
وقتی اون اول...
و فکر می‌کنم همه‌ی کمدین‌ها این مرحله رو می‌گذرونن
شاید الان یه کم عوض شده باشه
ولی بعد از شاید هشت نه سال اجرا
دعوت شدم تونایت شو
اگه دعوت شین تونایت شو چه کار می‌کنین؟
بهترین موضوعات‌تون رو ارائه می‌دین
بعدش می‌گین برنامه‌ی امشب رو ترکوندم
عالیه
حالا دوباره دعوت‌تون می‌کنن
چی کار می‌کنین؟
بهترین موضوعات درجه‌ی دوتون
و بعد بهترین موضوعات درجه‌ی سه‌تون
و بعد موضوعات‌تون تموم می‌شه
ولی اون موقع بود که شروع کردم به جمع کردن موضوعات جدید
مثلا یه بار با موضوع سگ‌ها پیش رفتم و در مورد اونا اجرا کردم
یا یه تکه طنز داشتم که توش به تماشاچی می‌گفتم
می‌تونم صرفا با خوندن از روی دفترچه تلفن بخندونم‌شون
و قضیه این بود که اینقدر ناموفق بودم
که شروع می‌کردم به مسخره‌بازی
تا بخندونم‌شون و از اونجا ادامه می‌دادم
و خیلی در مورد موضوع پیدا کردن آگاه‌تر بودم یا حتی
در مورد استفاده‌ی دوباره از موضوعات قدیمی یا پیدا کردن راهی برای
پیدا کردن موضوعات جدید
و موضوع فقط تمرین کردنه
رفتن به کلاب‌ها و تمرین کردن
ولی قبل از اینکه به اون اولین برنامه دعوت بشین
که البته باید قبول کنین
باید اولین حضورتون رو قبول کنین
ولی خوبه که آدم انبار ذخیره‌ای داشته باشه
از موضوعات بیشتر و بیشتر
و می‌دونم این روزها کمدین‌ها مدام موضوع‌شون رو عوض می‌کنن
زمانی که طنز وودویل رایج بود، اندازه‌ی شیش دقیقه مطلب می‌نوشتین و همون پنج دقیقه رو
تا آخر عمرتون اجرا می‌کردین
و حالا یک برنامه‌ی ویژه‌ی کمدی انجام می‌دین
و باید سالی یک ساعت و نیم مطلب آماده کنین
به نظر غیرممکن می‌رسه
پس واقعا لازمه کاتالوگ یا انبار یا جایی داشته باشین که
وقتی موضوعات‌تون خشکید بتونین بهش مراجعه کنین یا حتی به
موضوعات جدید دسترسی داشته باشین چه از دوستان‌تون در این مورد استفاده کنین
یا از خودتون
و سیستم پشتیبانی داشته باشین
تا خودتون رو تأمین کنین و تمرین کنین
برای تمرین روی صحنه برین
خیلی زود فهمیدم که تمرین
خیلی خیلی مهمه
بذارین از شعبده‌بازی بگن
باید صدها هزار بار انجام می‌دادین
باید بی‌نقص بی‌نقص می‌بود
جلوی آینه انجام می‌دادین
و وقتی کمدی رو شروع کردم
دیدم هیچ راهی برای تمرینش وجود نداره چون باید
جلوی جمعیت انجامش بدین
بهترین کاری که می‌تونین بکنین
حتی امروز هم وقتی جمله‌ی جدیدی اضافه می‌کنم
تو ذهنم بارها و بارها تکرارش می‌کنم
که تپق نزنم
اصلا نباید تپق بزنین
ولی راه دیگه‌ای برای تمرین وجود نداره مگه اینکه جلوی مردم انجام بدین
بنابراین واقعا تمرینی وجود نداره بجز تجربه
که احتمالا بهترین نوع تمرین هم هست
البته اگه ژانگولربازی داشته باشین
می‌تونین تمرین داشته باشین یا شعبده‌ی «فلایدینی» رو
اینا رو می‌شه تمرین کرد ولی کمدی رو نمی‌شه بدون جمعیت تمرین کرد
به خودتون اجازه‌ی بد بودن بدین
باید به خودتون اجازه‌ی بد بودن بدین
چون از بد بودن خیلی بیشتر یاد می‌گیرین
تا از عالی بودن
توی خودزندگی‌نامه‌م در موردش نوشتم
هر کسی می‌تونه عالی باشه
همیشه شبی پیش میاد که دارین اجرا می‌کنین
و همه‌چیز خوب پیش می‌ره و تماشاچی خوشش اومده
عین معجزه می‌مونه
همه همزمان خوششون اومده
ولی شب بعد چی؟
وقتی اون تماشاچی‌های پرشور رو نداشته باشین
و باید خوب باشین و باید باثبات باشین
برای همین باید اون باثباتی رو یاد بگیرین
سیر پیشرفت کنده هر دفعه یک جمله
هر دفعه یک ایده
اون لحظه‌ای که جلوی خودتون رو می‌گیرین
و می‌گین عه، این یکی حس متفاوتی داره
و اینجوریه که جمع می‌شه
ممکنه تو یه پرش بزرگ بهش فکر بشه
ولی روند واقعی‌ش قراره
به این نوع آزمایش و آزادی نیاز داشته باشه
پس سعی کنین جاهایی پیدا کنین که بتونین افتضاح باشین
و می‌دونم، از روی چیزایی که شنیدم اینجور جاها خیلی زیاد شده
و نکته‌ی مثبت این روزها اینه که می‌تونین افتضاح باشین
و بابتش پول بگیرین
اشتباهات‌تون رو بپذیرین
یادتون باشه که حواس‌تون به اشتباهات‌تون باشه چون شاید اشتباهات‌تون
واقعا اشتباه نباشن بلکه چیزی در حال ظهور باشن
بگین چرا این کار رو کردم؟
چرا این اتفاق افتاد؟
و بگین شاید واقعا چیز بیشتری پشتش خوابیده
به جای اینکه سعی کنین جلوش رو بگیرین
شاید چیز بیشتری باشه
مثلا موقع نوشتن موسیقی
این بهترین مثاله واضح‌ترین مثال
وقتی اشتباه می‌کنین می‌گین این نت از کجا اومد؟
من نمی‌خواستم این نت رو بزنم
و ناگهان به ایده‌ی جدیدی می‌رسین
و حتی می‌تونم بگم همین رفتار زندگی من رو عوض کرد
به خاطر اینکه مراقب اشتباهاتم بودم
مثلا اوایل دهه‌ی ۷۰ هنوز کمدین جوونی بودم
انگار تازه کار می‌گرفتم و یه جورایی کارم
بامزه بود، ولی هنوز موفقیتی نداشتم
یه بار داشتم تو دانشگاه اجرا می‌کردم
و به عنوان تنوع قرار بود اجرام توی
یه اتاق کلاس تئاتر اجرا کنم
یه صحنه داشت
دانشجوها تو قسمت تماشاچی‌ها می‌نشستن
و من رو صحنه می‌بودم
ولی همه‌چیز رو بررسی نکرده بودم
و حالا وقتی اجرام تموم شد
اجرام رو انجام دادم
و فهمیدم صحنه قسمت بال نداره
جایی برای خروج من نیست
جعبه‌ی کوچیک وسایلم همراهم بود
جعبه‌ی بانجوم بود
پس شروع کردم به جمع کردن وسایلم
ولی تماشاچی‌ها نرفتن
و مدام می‌گفتم همین دیگه
ولی اونا هنوز فکر می‌کردم یه جوری دارم ادامه می‌دم
و کم‌کم فهمیدم که ای بابا
اینا فکر می‌کنن این کارام هم بخشی از اجراست
فقط یک راه برای خروج بود که از بین تماشاچی‌ها بود
برای همین از صحنه پایین اومدم و شروع کردم به حرف زدن و هر چی به ذهنم می‌رسید گفتم
یادم نمیاد چی گفتم
همین جوری حرف می‌زدم و حرفای خنده‌دار کوچیک می‌گفتم
یه جوری رفتار کردم انگار می‌دونم دارم چه کار می‌کنم
بعد وارد راهرو شدم
سعی کردم برنامه رو تموم کنم
ولی تماشاچی‌ها تو راهرو دنبالم اومدن
برای همین همین جوری باهاشون حرف زدم صحبت کردم، شوخی کردم
بعد رفتیم بیرون
و یه شب گرم زیبا تو تنسی بود
اون بیرون یه استخر خالی بود
گفتم همه برن تو استخر
همه وارد استخر شدن
استخر خالی بود برای همین همونجا ایستادن
بعد از روی سرشون شنا کردم و رفتم
بالاخره رد شدم و تمومش کردیم
و اون شب برگشتم خونه و به خودم گفتم
فکر کنم الان زندگیم رو عوض کردم
چون چیزی رو فهمیدم که انتظار نداشتم اتفاق بیافته
و با همون ادامه دادم فکر کنم به
کمدی فکر می‌کردم کمدی خودم به روش جدیدی
دیگه قرار نبود فقط محدود باشه
به شروع و پایانش
و گسترش پیدا می‌کرد
و قرار بود بیشتر از اون، حداقل برای اون زمان، رادیکال بشه
قدم بعدی رو بردارین
یه تغییر بزرگ دیگه تو زندگی کاریم
مجری شروع‌کننده بودم و کارم به عنوان
اجرای آغازین خوب بود
ولی کششی ایجاد نمی‌کرد
نظر منتقدین همیشه درباره‌ی اجرای آخر بود
و فهمیدم هر چقدر خوب باشم
هر جور اجرا کنم بازم اجرای آخر نیستم
جاهای مختلف اجرای اول رو داشتم
که پونصد نفر تماشاچی داشت
گفتم از این به بعد فقط اجرای آخر می‌گیرم
و اجراهای بعدیم جلوی شصت نفر بود
ولی آخرین اجرا بودم و اجرای آخر
تو ذهن مردم می‌مونه
به نوعی اهمیتی داره
که شاید معتبر نباشه
ولی همین که شدم آخرین اجرا
تازه توجه منتقدین رو جلب کردم
و تازه نظراتی رو که لازم داشتم گرفتم
افزایش اعتمادبه‌نفس
همین طور که کم‌کم اعتمادبه‌نفس‌تون بیشتر می‌شه
می‌فهمین اعتمادبه‌نفس اعتمادبه‌نفس میاره
موضوعات بیشتری براتون می‌سازه یه ذره دل و جرأت میاره
که به مرحله‌ی بعد برین
می‌تونم بگم ۲۵ سال طول کشید تا اعتمادبه‌نفس پیدا کنم
بعضی وقتا تو اندازه‌های کوچیک می‌اومد
ولی راه اعتمادبه‌نفس پیدا کردن نوشتن یا اجراست
به طور مداوم و کم‌کم پایه‌ای برای خودتون می‌سازین
و با خودتون می‌گین اگه کسی اومد و گفت
یه برنامه برای شما داریم تو کلاب هاها
با خودتون می‌گین این کار رو قبلا انجام دادم
می‌تونم انجامش بدم
قبلا انجام دادم
بیست یا بیست و پنج دقیقه وقت دارم
قبلا انجام دادم
و بعد هر چی وارد شرایط عجیب‌تری بشین
اعتمادبه‌نفس بیشتری پیدا می‌کنین
اون اوایل یه بار اجرام
توی یه سینمای ماشینی تو یه تفرجگاه تو کالیفرنیا بود
و در طول روز، ساعت ۳ عصر بود
ماشینا می‌اومدن و اسپیکر رو تو ماشین‌شون می‌ذاشتن
من رو صحنه بودم و اگه فکر می‌کردن چیزی
خنده‌داره، بوق می‌زدن
پس هر چی وارد موقعیت‌های عجیب‌تری بشین
رپرتوار و توپخونه‌ای از تجربیات رو برای خودتون می‌سازین
که هیچ جایگزینی براش پیدا نمی‌شه به خصوص
تو این زمینه‌ها
تئوری نیست
عملیه حتی با اینکه هیچ‌چیزی
بیشتر از اجرا روی صحنه استرس‌زا نیست
ولی می‌تونین به طریق خوبی خودتون رو گول بزنین
وقتی تازه شروع به پرورش اجرام کرده بودم
گفتم اعتمادبه‌نفسم رو جعل می‌کنم
برای همین وقتی می‌رفتم رو صحنه
هیچ وقت نمی‌ذاشتم تماشاچی بفهمه گند زدم
فقط جوری رفتار می‌کردم که انگار همه‌چیز عالیه
و این شخصیتی روی صحنه برای من ساخت
ولی از طرفی
تماشاچی‌ها می‌خوان بدونن با آدمی حرفه‌ای طرفن
خیلی اعتمادبه‌نفس داشته باشین جعلش کنین و کاری کنین
که مشکل از اوناست نه از شما
شما بامزه‌این