‫(موسیقی در حال پخش)
‫گارکردانی بازیگر ها
‫رفتن جلوی دوربین
‫فکر میکنم برای یه کاگردان مهمه باشه که
‫یه چیزایی در مورد بازیگری بدونه.
‫خوبه براش که بره ‫جلوی دوربین
‫و به طرز بدی خراب کنه، ‫و بعدش حالا یه چند باری موفق شه
‫من فکر میکنم خیلی مهمه ‫که بدونه
‫چه حسی داره وقتی موفق میشه، ‫و مطمعن شید که در کنار
‫بازیگر هستید،واکنش نشون بدید ‫اینکه حس اون راه رفتن در اتاق رو
‫بفهمید،چونکه بعضی وقت ها ‫میتونید خیلی خجالت زده بشید
‫موقع استفاده از بدنتون.
‫همیشه خوبه که بعد از یه زمانی ‫برید
‫جلوی دوربین،و یه نقشی رو بازی کنید، ‫یا در فیلم یه کس دیگه
‫کس دیگه شما رو کارگردانی کنه، ‫یا هر کار کوچیکی که
‫خودتون بازیش میکنید.
‫منظورم اینه که،نمیگ که
‫همه کار های Stanislavski رو بخونید، ‫یا Kowalski یا Cordelia رو بازی کنید
‫اما اما خوبه که یه چیزی در مورد ‫چالش ها
‫و ترس هایی که یک ‫بازیگر باهاش روبرو میشه بدونید،
‫و همچنین تکنیک هایی که استفاده میکنن، ‫و روش هایی مختلفی که به کار میبرن
‫تا کاری که میخوان رو انجام بدن.
‫چونکه دوباره میگم ‫من دنبال اون ارتباطی هستم
‫که بین ما جرقه میزنه.
‫بعضی وقت ها با بعضی ‫از بازیگر ها
‫روی صحنه، کار سختی میشه ‫و هرازگاهی ممکنه بفهمید که
‫اصلا جواب نمیده و نشدنیه.
‫و یه جورایی ناامید میشید.
‫ممکنه چیزی رو بگیرید که ‫اصلا
‫خوشتون ازش نیاد،اما ‫برای اون موقع کافیه.
‫و میفهمید که خیلی خب، ‫در آینده
‫باید حواسم جمع باشه در مورد ‫فلان چیز.
‫و ممکنه همیشه هم کار نکنه.
‫و در نهایت با چیزی که ‫میگری کارتو انجام میدی.
‫و این یه قانونه فکر کنم ‫در فیلم سازی یا خیلی از چیزا
‫ممکنه یه چیزی رو بخواید، ‫اما شما---
‫در شرایط مختلف،یه چیز دیگه ‫بهتون تحویل داده میشه
‫که این به بازیگر ربط داره.
‫پس خوشبختانه، ‫چیزی رو که میگیرید، میخواید
‫و اون جرقه انسانیت کلید ‫کار با بازیگر ها هست.
‫(موسیقی در حال پخش)
‫به بازیگر ها این آزادی رو بدید تا ‫خراب کنن
‫من فکر میکنم خود کلمه کارگردان ‫بعضی وقت ها گمراه کننده هست
‫وقتی که پای بازیگر ها وسط میاد.
‫البته از یه نظر ‫درست هست.
‫منظورم اینه که نمیتونم تصورش ‫رو کنم که از کارِ روی صحنه
‫یا تکنیک کارگردان دیگه ای که
‫از یه روش خاصی پیش میره،استفاده کنم
‫این چیزا رو نمیدونم.
‫یه چیزی،مثلا در یه صحنه ‫جدید
‫حداقل بازیگر نیاز داره که کارگردان
‫بهش جهت بده ،چونکه---
‫منظورم اینه که، اول و آخر ‫باید به صورت یه توالی برداشت بگیری---
‫این یکی از مشکلات هست.
‫و به شما نگاه خواهند کرد ‫تا بهشون بگید که
‫که در کجای داستان هستند ‫و کجا
‫باید چه احساسی داشته باشن.
‫و این یه کار خیلی سخته، ‫حداقل من فکر میکنم.
‫فکر میکنم که تمرین کارگردان ‫و تمرین کارگردان
‫برای کارگردان هایی که در تئاتر کار ‫کردن داریم،---هیچوقت راحت نمیشه
‫ولی حداقل بیشتر باهاش ‫آشنا میشید.
‫برای من،همیشه سخته.
‫اما این جایی هست که ‫گروهی کار میکنید.
‫ولی از طرف دیگه، ‫باید بتونن که خودشون بگردن.
‫و همیشه میگم که---
‫دوست دارم که به بازیگر ها بگم که، ‫که مخصوصا،هرچیزی رو امتحان کنن
‫و اگه زمانش رو روی صحنه داشتیم،
‫که معمولا نداریم--
‫ولی اگه داشتیم،اگه ‫زمان براش بذارید
‫وقت دارید که تا اونجایی که ‫میتونید شکست بخورید.
‫و بهشون بگید که اشکالی نداره.
‫فقط این یا اون قسمتو ‫امتحان کن دوباره.
‫و به اون آزادی احتیاج دارید.
‫باید اون آزادی رو ‫بهشون بدید.
‫به ویژه،میتونید در ‫جلسات تمرین این کار رو کنید.
‫هیچ اشتباهی وجود نداره.
‫فقط ادامه میدید.
‫انجامش میدید.
‫و در غریزه کاوش میکنید.
‫و سعی میکنید در بحث و گفتگو ‫شکلش بدید.
‫اگه چیزی در جهت اشتباهی رفت---
‫نمیخوام بگم که در جهت متفاوتی--
‫اما اگه چیزی در جهت متفاوتی وجود داره که
‫بقیه روش اتفاق نظر ندارن یا ‫چیزی که سعی میکنن---
‫و خودتون فکر میکنید که ‫میتونید یه جوری درستش کنید---
‫اما باید خیلی حواستون جمع باشه.
‫بعضی وقت ها فکر میکنید که ‫یه چیزی خیلی اشتباهه.
‫و بعدا وقتی که موقع کات کردن ‫بهش نگاه میکنید،
‫میبینید ممکنه جواب بده.
‫چیز هایی هستن که ‫همون لحظه به کار نمیان،
‫ولی به هرحال ازشون برداشت میگیرید.
‫فقط ازشون برداشت میگرید، چونکه ‫این یه فرایند بازیگر هست که
‫تا طی اش کنه.
‫و اگه بگم،نه ‫نمیتونی انجامش بدی--
‫فهمیدم که وقتی این کار رو میکنم، ‫بی میلشون میکنه،
‫نه همشون،اما بعضی ‫هاشون.
‫و فهمیدم که خیلی خوبه که ‫بذارید اون ادم---
‫خودش کار رو انجام بده.
‫و مسئله سر برداشت ازش هست.
‫همینکه دارید بحث میکنید سرش ‫میتونید ازش برداشت بگیرید.
‫و بعد استفادش میکنید یا نه.
‫(موسیقی در حال پخش)
‫بازیگر و شما باید به هم ‫اعتماد کنید
‫در مثال De Niro که قادر بودم که ‫در هشت تا فیلم
‫باهاش کار کنم، ‫و DiCaprio تاحالا در پنج تا
‫میخوام اینو بگم که همش بستگی ‫به تجربیات مشابه داره،تجربیات
‫زندگی،و اون نگاه ‫به زندگی.
‫خب،درمورد De Niro، ‫اون درواقع
‫در محله ای که من ‫توش بزرگ شدم،در همون زمان بزرگ شد.
‫پس اون دنیا رو میشناخت، ‫اون قانون اون قسمت رو میدونست
‫رفتار ها رو میدونست، ‫فرهنگ رو میدونست
‫DiCaprio فرق داره، ‫سی سال اختلاف
‫با این حال،غریزش ‫و کنجکاویش
‫خیلی شبیه به من هست.
‫و اون توانایش که ریسک میکنه ‫و نمیترسه
‫یه چیز قابل توجه هست ‫و احساس راحتی میده
‫همه اینا به اعتماد ‫منتهی میشن.
‫اعتماد کردن به هم.
‫پس وقتی اونطوری به هم ‫اعتماد میکنید و ما
‫مثلا بگیم در مورد Mean Streets ‫یا Taxi Drive--
‫یه داستان خیلی محکمی داریم ‫که اگه
‫بخوان صحنه رو یه جای خاصی ‫ببرن،
‫منم باهاشون میرم اونجا.
‫که ببینم چیه ‫و تا جایی که ببینم انجامش میدیم
‫یا انجامش نمیدیم،حالا ‫در گفت و گو یا تمرین
‫یا برداشتی رو داشتن.
‫یا انجامش میدیم یا نمیدیم.
‫و منظورم این نیست که انجامش میدید ‫و از قبل قصد دارید که ازش استفاده نکیند،
‫بلکه در ویرایش و کات کردن ‫سعی میکنید
‫و خیلی خوب نمیشه.
‫اما یه اعتمادی هست که ‫یک شخصیتی رو باز کنید
‫و از محتوای داخل داستان ‫غنی اش کنید
‫اونجوری که نوشته شده ‫و اون ادمی که اون زنه یا مرده هست
‫این مسئله اصلی هست.
‫اگه ناگهان شروع کنن به ‫کار هایی که
‫فکر نمیکنیم واقعا اون شخصیت
‫اون کار ها رو باید بکنه یا اون شخصیت ‫میتونه باشه، پیداش میکنیم.
‫اون مشکل رو پیدا میکنیم.
‫و من باهاشون احساسی ‫راحتی کردم.
‫Harvey Keitel هم همینطور--
‫Mean Streets,Taxi Driver ‫برای مثال.
‫Judas-- وقتی که Judas رو در ‫Last Temptaiton of Christ بازی کرد
‫اما من خیلی خوش شانس بودم، ‫که Barbara Hershey
‫Willem Dafoe همه این ادم ها ‫اون طوری حس کردن.
‫و این چیزی هست که ‫با مرور زمان به وجود میاد.
‫منظورم اینه که، ‫خیلی خوش شانس بودم که De Niro
‫از اولین فیلم پیداش کردم--
‫Mean Streets.
‫
‫اون ارتباط رو داشتیم.
‫در Taxi Driver این ‫رابطه محکم شد.
‫چونکه دیگه اون رفتار ‫"هم محله ای"رو با هم نداشتیم
‫
‫رفتارمون یه جور دیگه بود--
‫شخصیت Travis Bickle--که ‫احساسات منفی یا مثبت،
‫و حالت های روانی ای که ‫درک میکردیم یا حس میکردی رو منعکس میکرد،
‫اون چیزی که Schrader نوشته بود.
‫و به خاطر همین بود که ‫بحث خیلی کمی بود
‫درمورد اینی که اون واقعا کیه.
‫هیچ بحثی روش نداشتیم.
‫فقط انجامش دادیم.
‫(موسیقی در حال پخش)
‫فیلم‌برداری در موقعیت‌ های حساس
‫یه وضعیتی وجود داره که ‫بازیگر ها کاملا---
‫وارد یه وضعیتی میشید که ‫یه کسی
‫اصلا قابلیت کار کردن نداره، ‫حالا چه روانی هست
‫یا حالا نمیدونم.
‫و یه موردی مثل اون، ‫فقط یک بار بود که فکر کنم مجبور شدم دوباره بازیگر بگیرم
‫خوش‌شانس بودم.
‫شاید یک بار یا دوبار.
‫و یه بار بود که یه ‫بازیگری
‫یه چنتا صحنه ای انجام داد--
‫بیست سال پیش،25 سال پیش-- ‫و بعدش
‫یه صبحی که قرار بود بیاد سر ‫صحنه بعدی
‫یا نامه گذاشت و تصمیم گرفته بود که بازیگری رو دیگه ادامه نده
‫ معذرت خواهی کرده بود.
‫و ماهم گفتیم،خیلی خب ‫یکی دیگه رو میگیریم
‫و صحنه ها رو دوباره میگیریم،
‫و داخل برنامه جاش کردیم.
‫این اتفاق ها میافته.
‫‌ولی اگه یه صحنه‌ای هست که ‫شما که میخواید
‫یه دیالوگی یا ‫صحنه خاصی انجام بشه
‫و اون آدمش نمیتونه انجامش بده ‫تا توانایش رو نداه،سخت میشه
‫بعضی وقت ها میتونید ‫وادارشون کنید که دقیقا به اندازه کافی
‫انجام بدم و یه جورایی خودتون جبرانش کنید.
‫و این زمان و حوصله زیادی ‫رو میبره.
‫و بعضی وقت ها ‫یه مشکل میشه که
‫نمیتونید از خیلی از چیز ها دوباره ‫فیلم بگیرید.
‫باید اون آدم رو دو هفته دیگه ‫ازش استفاده کنید
‫و ازش میگذرید.
‫تنها چیزی که میتونید ‫در آینده بهش فکر کنید اینه
‫که سعی کنید که--
‫
‫منظورم اینه که،اگه فیلم ‫اونجوری استایلی داره که
‫لازم دارید یه شخصی از A به B و C بره، ‫یا A به C
‫یا A به F،هرچی، ‫در یه صحنه ای
‫یه کسی میتونه پیش بره ‫به همین صورت
‫بی توجه به اینکه چه چیزی در ‫ذهن و بدن
‫و روحش میگذره.
‫یکی نمیتونه.