جلسه‌ی هنرجو: کارگاه اجرای تیم
تیم تو خیلی مهربون به نظر می‌رسی
خیلی آدم مهربونی به نظر می‌رسی
فکر می‌کردم نظرت چیه یه کم این تصور رو
ضعیف کنیم؟
چون داشتم به موضوع شوخی‌هات نگاه می‌کردم
یه چیزی فهمیدم
که تو اصلا فحش نمی‌دی
نه
آره
داشتم فکر می‌کردم شاید برات خوب باشه
مثلا بگی عصرتون بخیر، کثافت
دلیل این حرفم اینه که مردم فکر می‌کنن من زیادی مهربونم
و من سعی می‌کنم این تصور رو ضعیف کنم
تو اون تکه‌ی طنز مربوط به رستوران که اینجا بود
یکی از دلایلی که دوستش دارم
اینه که می‌دونم اینجوری به نظر می‌رسم
برای همین دوست دارم کاراکتری رو بازی کنم
آره منم دوستش داشتم
در واقع الان دارم بهش نگاه می‌کنم
الان می‌ریم سراغ یه چیز دیگه
ولی داشتم به این نگاه می‌کردم
این تکه‌ی رستوران‌ته،‌آره؟
آره
به نظرم می‌تونه خیلی خیلی تیز باشه
و شاید، نمی‌دونم سبک صحبت‌کردنت چجوریه، ولی یه کم پرانرژی‌تر
به نظرم اینجوری فکر کردن در موردش می‌تونه واقعا جالب باشه
و اینکه بذاری واقعا عصبانی بشی
آره، خودم خیلی زیرپوستی اجرا می‌کنم
فکر می‌کنم دلیلش این باشه که
دوست دارم زیرپوستی تحقیرکننده باشه
که لحظات کوچیکی از تحقیر داشته باشم
و به چیزی برسم که واقعا بی‌ادبانه باشه
ولی درسته، تا حالا هیچ وقت این رو خیلی پرانرژی اجرا نکردم
خب، می‌تونی همون‌جوری که خودت گفتی زیرپوستی شروع کنی
بعد پرانرژی بشی
ولی داشتم فکر می‌کردم این جوری باشه که خودم انجام می‌دادم
تو باید به سبک خودت اجرا کنی
ولی اینقدر مقدمه‌ی خوبی داری که توش می‌گی
این هم از وقتی که بی‌ادبم که آدم می‌خواد ببینه
واقعا بی‌ادب بشی
من دوست دارم ببینم واقعا بی‌ادب می‌شی
آره
خب حالا بد می‌خونمش و نابودش می‌کنم
می‌گی «نمی‌خوام درباره‌ی غذا صحبت کنم
من تو رستوران خیلی خیلی بی‌ادب می‌شم
فوق‌العاده بی‌ادب می‌شم تو رستوران
نمی‌دونم چرا اینجوری می‌شم
همین جوری تو بدنم در جریانه
بی‌ادبی یه جوری تو بدنم جریان پیدا می‌کنه انگار هواست
اینجوریه که وقتی می‌رم رستوران آدم بدی می‌شم
چون با پیشخدمت بی‌ادبانه صحبت می‌کنم
نمی‌خوام ها
ولی خیلی بده
پس کاری که الان می‌خوام بکنم چون نمی‌خوام امشب
برای شام برم بیرون می‌خوام یه کم از این بی‌ادبی رو بریزم بیرون
از سیستمم
پس الان شما همه‌تون یه پیشخدمتین
پس وقتی به‌تون اشاره کردم بگین می‌تونم کمک‌تون کنم؟»
به نظرم این خیلی خوبه
به نظرم یه کم هرس می‌خواد هنوز و یه کم
ترتیب منطقی بیشتر
ولی الان داری از تماشاچی تو اسکچ‌ت کمک می‌گیری
بدون اینکه خودشون بدونن
خیلی خوبه
«پس لطفا بگین می‌تونم کمک‌تون کنم؟
می‌تونم کمک‌تون کنم؟»
و تو می‌گی «خب، بد نبود ولی یه بار دیگه امتحان کنیم
می‌تونم کمک‌تون کنم؟
عالیه
[پشت میز نامرئی می‌نشیند و به تماشاچی اشاره می‌کند]»
بعد تو اشاره می‌کنی به تماشاچی «می‌تونم کمک‌تون کنم؟
بله، حتما. ممنون که اومدی، بالاخره
خب [قبل از هر درخواست منو را کامل بررسی می‌کند
و طعنه‌آمیز سفارش می‌دهد]
اول می‌شه یه لیوان آب برام بیاری؟
وقتی غذا اومد؟
هنوز نرو می‌شه یه برگر گاومیش بیاری لطفا؟»
احتمالا دارم زیادی سریع می‌خونم الان
«در ضمن فرق مزه‌ش رو می‌فهمم سعی نکنی گولم بزنی
و می‌شه کنارش چدار سفید هم بذاری با یه...
هنوز نرو
لطفا، انعام هم می‌دم با یه کم قارچ سرخ‌شده
و کنارش سیب‌زمینی شیرین سرخ‌شده با رزماری
خیلی ممنون
کارت خوبه
و می‌شه همه‌ش رو مهمون رستوران باشم
شوخی کردم
از من خوشت میاد؟
[می‌ایستد، لب‌هایش را غنچه می‌کند سعی می کند پیشخدمت را ببوسد]
ولی نمی‌خوام درباره‌ی غذا صحبت کنم»
چجوری خوندم؟
خیلی سریع بود، نه؟
بله، معلومه
من سعی می‌کنم خیلی نمایشی و اگه بشه
زیرپوستی اجرا کنم
و به خاطر اینه که همون جوری که گفتی می‌دونم چجوری به نظر میام
فکر می‌کنم می‌تونم یه جورایی عوضی باشم
مثلا اینجوری بگم ممنون که اومدی بالاخره
نرو هنوز، نرو
مشکلی نیست
ممنون
کارت خیلی خوبه
تا این چیزای کوچیک
خوبه
خیلی زیرپوستی
و بعضی وقتا خیلی خوب می‌شه
اگه مردم بخوان تو این صحنه با من همکاری کنن
و در ضمن خیلی به من فضا می‌ده
تا لحظات بی‌ادبانه‌م رو تقویت کنم بسته به اینکه چجوری مردم همکاری می‌کنن
برای همین احساس می‌کنم واقعا خوشم میاد تو کاراکتر بی‌ادب باشم
به نظرم خوبه
چند تا پیشنهاد به ذهنم رسید
اگه من بودم یکی دو جمله بیشتر از تماشاچی می‌گرفتم
مثلا وقتی می‌گفتی «امشب سیب‌زمینی سرخ‌کرده دارین؟»
و تو بگی «بگین ببخشید، سیب‌زمینی‌مون تموم شده
بگین ببخشید سیب‌زمینی‌مون تموم شده
چی؟
سیب‌زمینی‌تون تموم شده؟ چرا بهم نگفتین؟
الان می‌گین؟
چرا همون موقع که اومدم تو نگفتین؟»
و به نظرم بامزه می‌شه که ببینیم واقعا عصبانی شدی
و آخرش یه جورایی دوباره مهربون می‌شی
چرا مهربون می‌شی؟
آره
فکر کنم با اون جمله سعی داشتم نشون بدم
واقعیت اینه که وقتی می‌رم رستوران
و احساس می‌کنم رفتارم خوب نبوده
واقعا می‌خوام پیشخدمته من رو دوست داشته باشه
برای همین احساس می‌کنم حرف بی‌ادبانه‌ای می‌زنم
به خاطر چیزی که می‌خوام ولی بعد
احساس می‌کنم کاری کردم که دوستم نداشته باشن
برای همین سعی کردم به اون حس بپردازم
ولی مطمئن نیستم خیلی واضح یا خیلی خنده‌دار باشه
چون مقدمه‌ت اینه که ته دلت بی‌ادبی
و به نظرم مقدمه‌ی خوبیه
می‌تونی اینجوری شروعش کنی که بگی
«احتمالا دارین نگاهم می‌کنین و با خودتون می‌گین عجب عوضی‌ای»
یه چیزی تو این مایه‌ها
«یا شاید همچین فکری نمی‌کنین ولی راستش من یه کم عوضی‌ام
همچین چیزایی تو خودم دارم
و وقتی می‌ریزه بیرون
که می‌رم رستوران خیلی با پیشخدمت بی‌ادبانه رفتار می‌کنم
حتما عقده‌ای رو دارم باز می‌کنم که باعث می‌شه بزنه بیرون
شاید از دست بابام یا مامانم عصبانی‌ام
ولی می‌ذارم بزنه بیرون
و خیلی خوبه.» این رو که تماشاچی رو هم همراه می‌کنی خیلی دوست دارم
بعدش می‌تونی اینجوری تمومش کنی که
«حالا که از رستوران میام بیرون خیلی حس خوبی دارم»
«دوباره شدم خودم همونی که دوستش دارین
همونی که به خاطرش اینجا نشستین و دارین می‌گین وای
من عاشق این یارو ام»
یه چیزی تو این مایه‌ها
به نظرم خیلی هوشمندانه است که
نمی‌دونم این کلمه معنی‌ای داره یا نه
chuffa.
چافا اون چیزاییه بینابینیه
که هیچ معنی‌ای نداره اون سرگردانی بی‌هدف
بعضی وقتا برای یک انتقال باید ازش استفاده کنی
و اگه واقعا همچین چیزی نداشته باشی
می‌تونی رو صحنه راه بری
انگار داری به یه چیز جدید فکر می‌کنی
آهان، یادم اومد می‌خوام درباره‌ی چی صحبت کنم
فهمیدین؟ یه همچین چیزایی
ولی هر چی بتونی بیشتر یکپارچه‌ش کنی بدون اینکه به نظر برسه انگار
اجرات بی‌برنامه و تصادفیه
به نظرم اجرای قوی‌تری می‌سازه
خب. نظری ندارین؟
من یه سؤال دارم
وقتی کار استندآپ رو شروع کردم احساس
می‌کردم خیلی خیلی طبق فیلم‌نامه پیش رفتم
یه جورایی انگار همه‌چیز طبق قانون بود
و یه کمی هر چی تو ذهنم بود رو بیان کردم ولی هدف اصلی این بود که
جوک‌هایی رو که نوشته بودم اجرا کنم
بهترین راه رو برای نوشتن‌شون پیدا کنم
و اخیرا احساس می‌کنم
برعکس اون چیزی رو که گفتی
که یعنی اون لحظه‌های مرده رو پیدا کنم تا توش خودم باشم
خودم روی صحنه، بدون جوک
یا اینکه فقط یه کم بیشتر بفهمم اون فضا چه حسی داره
درباره‌ی این پس و پیش چه حسی داری؟
درسته، به نظرم کاملا حق با تو است
چون زمانی نوبت هرس کردن می‌رسه که به این آزادی رسیده باشی
برای همین نباید همین جوری بایستی و جوک تعریف کنی
باید جوری باشه که انگار یه آدم داره تعریف می‌کنه
نه فقط یک جوک‌تعریف‌کن
برای همین طی سال‌هایی که رو صحنه اجرا می‌کنین
شخصیت خودتون رو پرورش می‌دین
و چیزی که باید یاد بگیرین اینه که کاری کنین اون جوک‌ها جوری به نظر برسن که انگار
از خودتون دارن میان نه اینکه
نوشته شده‌ان، باید یک حس بداهه داشته باشن
باید ادای بداهه در بیارین
و مجری‌های خوب می‌تونن این کار رو بکنن
جوری به نظر می‌رسه که انگار همونجا دارن از خودشون در میارن
بنابراین بله، به نظرم این کار خیلی معتبریه که باید انجام بدین
به نوعی دارین شخصیت واسطه‌ای می‌سازین
که شما رو در لحظه‌ی انتقال حفظ می‌کنه
پس چیز دیگه‌ای که باید در نظر بگیرین سبکه
کاراکتر اجرا می‌کنین استندآپ اجرا می‌کنین
و من روش کارت رو خیلی دوست دارم
به طرز عجیبی بدون اینکه معلوم بشه وارد کاراکتر شدی
و یه نکته‌ی خوب دیگه اینه که در مورد خودت نوشتی
نگفتی تا حالا از این آدما دیدین که
وقتی می‌رن رستوران... این خیلی هوشمندانه است
چون وقتی درباره‌ی خودت باشه
داری یه کاراکتر می‌سازی حتی اگه منسجم نباشه
واقعا لازم نیست منسجم باشه
چون تو یه آدمی می‌تونی
صدهه هزار چیز مختلف باشی
برای همین داری خودت رو یا دوست‌داشتنی یا نفاق‌افکن یا دردسرساز نشون می‌دی
و به اعماق وجودمون نگاه می‌کنیم چیزی پیدا می‌کنیم که
بفهمیم ارزش وقت‌مون رو داری
زمانی که روی صحنه جلوی تماشاچی‌ها ایستادی