‫(موسیقی در حال پخش)
‫کار با فیلم نامه
‫فیلمنامه فقط اول کاره
‫یکی از مسائل اصلی و مهم ‫نیست که فیلم نامه چقدر خوبه
‫یا چه شکلی به خودش میگیره، ‫اینه که
‫آدم باید یادش بمونه که ‫محصول نهایی نیست
‫محصول نهایی فیلم هست.
‫و فیلمنامه یک قدمی ‫برای رسیدن به فیلم هست.
‫خیلی از اتفاقات میتونه بین ‫این دوتا مرحله بیافته
‫مثل توسعه و پیشرفت.
‫یه فیلم ساز و کارگردان ‫عالی
‫به اسم Alexander Machendrick ‫گفت که فیلمنامه ها
‫با یک بار درست نمیشن، ‫بلکه چند بار باید نوشته شن.
‫یادمه یه بار، ‫میخواستم که با یه
‫نویسنده خیلی خوب کار کنم.
‫و دوستم هم بود، ‫بهم اخطار داد که
‫حواست باشه این آقا ‫کارش عالیه
‫اما فقط یه نوشته ازش ‫میتونی بیرون بکشی.
‫این نویسنده یه نوشته ‫تحویل میده و کار تمومه.
‫اما برای من،تموم شدنی نبود.
‫منظورم اینه،اونجوری کار کردن ‫برای من--
‫یه جورایی--
‫فقط شروع کار بود.
‫باید بیشتر پیش میرفتم ‫باهاش.
‫یعنی،باید نوشته رو میخوندم ‫و بهش عکس العمل نشون میدادم
‫نسبت به چیزی که ‫توی ذهنمنه
‫یا آیا چیز جدیدی ‫برام جرقه میزنه یا نه.
‫و باز بهش اضافه میکردیم، ‫یا تغییرش میدادیم
‫و بعد،نوشته بعدی ‫یه چیز دیگه جرقه میزد
‫و همینطوری.
‫و مسئله یه روند ‫اکتشاف هست.
‫اما در اصل، ‫در این مورد ایده خلق کردن
‫با تمی داشتن که ‫بخوام دَرِش گشت و گذار کنم
‫یا روی اقتباسی ‫از یه رمان کار کنم.
‫یا اقتباسی از،بهتره که بگم ‫از یه چیز غیر داستانی.
‫در مورد،مخصوصا ‫موارد غیر داستانی
‫این فقط یه شروع هست، ‫فیلمنامه رو میگم
‫مخصوصا وقتی که ‫یه مفهوم ساختاری ندارید
‫مفهوم ساختاری بصری ‫و هنوز روی کاغذ نیست.
‫و مسئله بیرون اوردنش و ‫بردنش به روی صحنس
‫و چکیده گرفتن از ‫اون منبع غیرداستانیمون
‫تا وقتی که به اندازه‌ی ‫یه فیلم درش میاری
‫فکر میکنم که داستان ‫سارتر
‫که Freud رو برای ‫John Huston مینوشت
‫که با یه فیلمنامه 200 صفحه ای ‫اومد
‫و هیسوتن، ‫دارم خلاصشو میگم،
‫هیوستن گفت که،این واقعا خوبه ‫ولی خیلی بلنده
‫میتونی برگردی و ‫ببینی میتونی کوتاه ترش کنی؟
‫اون گفت که،خب فکر کنم ‫بتونم که واضح ترش کنم
‫و گفت،خوبه
‫برو همین کار رو کن.
‫و اون با یه فیلمنامه ‫300 صفحه ای برگشت
‫و واقعا هم واضح تر ‫شده بود.
‫ولی مسئله اینه که ‫هنوز اون تصویری نبود که
‫هیوستن میتونست ‫در اون زمان و شرایط انجامش بده.
‫(موسیقی در حال پخش)
‫از تحقیق استفاده کنید تا داستانتون غنی شه
‫من غنی بودن عناصری که ‫داخل فیلم میذاریم رو دوست دارم
‫بر اساس تحقیق.
‫قانون های دنیای ‫تصاویر
‫خودشون رو نشون میدن ‫همینکه دارید میسازیدشون.
‫پس تحقیقتون در مورد ‫یه سبک زندگی ای در یه زمانی
‫یا یه سری رسومات ‫و علایق خاص
‫از یه قسمت خاصی ‫از دنیا
‫باید چیزی باشن که شما ‫احساس راحتی باهاش میکنید،
‫یه چیزی که میتونید روش ‫اعتماد کنید،یه چیزی که بهتون
‫سنگ مادر تصویرتون رو میده.
‫اما بازم،خیلی مهمه که
‫نذارید تحقیقات ‫شما رو از جرقه ای
‫که باعث شد این فیلم رو ‫بسازید دور کنه
‫وقتی که Age of Innocence ‫رو درمورد تحقیق میکیردیم
‫"Gangs of New York", ‫و "Silence",
‫تحقیق ها ما رو به ‫جاهای خیلی خارق العاده ای برد
‫و یه موقع هایی، ‫این مسیر ها
‫خطر اینکه کل ‫تصویر رو در بر بگیرن،رو داشتن.
‫اما دوباره،باید یادتون ‫باشه که
‫خیلی خب،اره ‫غنی و خارق العادست
‫اما از چیزی که من رو ‫جذب و هیجان زده
‫داره دور میکنه،مثلا بگیم
‫در مورد age of innocence ‫که خیلی شگفت انگیز بود
‫چونکه میتونستیم ‫وارد داستان شیم
‫اون خانواده های واقعی ای که ‫کتاب بر اساس اونا بود
‫رو پیدا کنیم.
‫و بعدش یه سریع تحقیقات کنیم ‫تا اون حس
‫نقاشی ها،که ‫داخل خونه داشتن رو بگیریم
‫و بعدش نقاشی های خودمون ‫رو بر اساس اونا بذاریم
‫اما دوباره،خودمون رو درگیر چیزی ‫نکردیم
‫این لذت فرایند هست ‫به یه صورتی
‫دقت خوبه اما---
‫یه نقل قول ‫معروف هست که میگه
‫هیچ چیز حوصله سر بر تر از ‫دقت در فیلم نیست.
‫پس آدم باید اون درک ‫اینو داشته باشه که چطوری ازش استفاده کنه
‫و چطوری تغییرش بده،میدونید.
‫و در مورد Silence ‫برای مثال تحقیق
‫چیزی بود که من ‫در طی سال ها انجامش داده بودم
‫چونکه باید تا اونجا که میشد ‫باید باهاش احساس راحتی میکردم
‫با اون ژاپن ‫قرن 17 ام.
‫آخر فیلم که رسید، ‫شخصیت Rodrigues
‫دراز کشیده تا به خاک ‫سپرده شه.
‫Andrew Garfield ‫بازیش کرده
‫و ما اینجوری طراحیش ‫کرده بودیم که
‫در تابوت چوبیش دراز کشیده.
‫و زنش برای بار آخر ‫اجازه داره که
‫ببینش و غیره.
‫و در حین ‫روند قبل از تولید
‫فهمیدیم که مراسم خاکسپاریش ‫بودایی بوده،و داز نکشیده
‫بلکه داخل یه بشکله دفن شده، ‫میبینید
‫ما ظاهر برداشت رو ‫خب عوض کردیم
‫که صحنه فیلم رو هم ‫البته عوض کرد
‫چونکه اونجوری که ‫زنه باید میرفت جلو و
‫اون نشانه مرگ رو میذاشت داخل دستاش، ‫نگهبان ها حواسشون به زنه بود،همه اینا
‫عوض شد.
‫تُون به کلی عوض شد.
‫و باید بگم که،منظورم از ‫تُون اینه که
‫حتی تُون صحنه هم عوض شد.
‫و بعد با بشکه رو میبنیم ‫و ما
‫ای متعلقات مراسم دینی بودایی ها ‫برای مردگان رو میبینیم
‫و این یه جورایی ‫کادر بندی رو تغییر داد
‫صدا رو تغییر داد ‫و حرکت بازیگر ها رو
‫پس یه تغییر اساسی بود
‫انگار که یه فیلم متفاوت میساختیم.
‫(آهنگ در حال پخش)
‫تمرین نمایش به عنوان جلسات ‫فیلمنامه نویسی
‫این خیلی در فیلمنامه نویسی مهمه، ‫که خیلی
‫با بحث های زیادی به دست میاد.
‫روز ها بعد روز ها ‫هفته ها بعد هفته ها.
‫و همچنین در ‫تمرین ها هم بدست میاد.
‫و تمرینات اغلب تبدیل به ‫جلسات نوشتن میشن،یه جورایی
‫Wolf of Wall Street ‫تقریبا اینطوری بود
‫یه جاهایی در تمرینات ‫Wolf of Wall Street
‫به بازیگر ها باید میگفتم که ‫دیگه وایسید
‫و کارتون رو برای ‫جلوی دوربین نگه دارید
‫چونکه میدونستم بالاخره ‫میریم اونجا.
‫و میدونستم باید در ‫کات کردن یه جورایی
‫بهش شکل بدم،بین ‫Leo و Jonah Hill و Margot
‫و بقیه
‫و این جور چیزا
‫و بازیگر ها رو درگیر کردم
‫مثلا در کاراکتر های ‫"Casiono"
‫میدونید،شخصیت ‫De niro,و Sharon Stone
‫و Joe Pesci
‫یعنی،مفهوم اینکه ‫شخصیت کی هست
‫بعضی وقت ها محسوس ‫عوش میشه،بعضی وقت ها زیاد
‫اما ما واقعا سعی میکنیم که ‫در اون موقعیت خاص
‫واقعیت شخصیت رو پیدا کنیم، ‫تا وقتی که یه چیزی در صحنه
‫یه جور متفاوتی رشد پیدا کنه،
‫بدونن که چطوری حرکت کنن ‫تا درخور شخصیت باشه
‫بدونن که چطوری عکس العمل نشون ‫بدن که به شخصیتشون بخوره
‫چونکه همش باید ‫توضیح بدی
‫به بازیگر در مورد دنیای که ‫توش هست
‫و اینکه این ادم همچین ‫حرفی نمیزنه
‫به اون شخص.
‫یا اینجا تکون نمیخوره، ‫اونجوری--
‫و دیگه در اینجا دیگه ‫حرف تغییر بازیگر ها به میان میاد.
‫(آهنگ در حال پخش)
‫ساختار و ابتکار
‫Taxi Driver ‫فیلمنامش خیلی قوی بود
‫و بهمون اجازه داد که ‫دو یا سه تا صحنه رو اضافه کنیم
‫نه خیلی زیاد،دو یا سه ‫تا صحنه
‫فکر میکنم که،یک یا دو صفحنه ‫با Harbey Keitel و Robert De Niro
‫جایی که یه دیالگوی رو ‫از تمرینات بداهه گوشیش کردیم
‫در داخل خیابون،جایی که ‫داشتیم صحنه رو میگرفتیم
‫بعضی از چیز ها با ‫کتاب های Cybill Shepherd
‫و Albert دوباره ساخته شد.
‫اما در اصل، ‫هیجان انگیز ترین بداهه گویی یا اتفاق
‫اگه بخوایم از اصطلاح قدیمش،در سینما ‫استفاده کنیم،دابرت دنیرو
‫جلوی آینه بود.
‫و این در آخرین هفته ‫فیلمبرداری بود.
‫و وقتی بود که از برنامه ‫عقب افتاده بودیم.
‫و میدونستم که در ‫فیلمنامه نوشته شده که
‫داره با اسلحه هاش و اون جور وسایلش
‫روبروی آینه تمرین میکنه.
‫و داشت همینطوری از ‫روی تفکراتش بازیگری میکرد.
‫ولی من میخواستم که ‫یه چیزی به زبون بیاره.
‫و چیزی واقعا نداشتم ‫که ارائه کنم.
‫و بعد یه صحنه ای رو ‫دزدکی وارد برنامه کردیم
‫و چیزی که روی صفحه نمایش میبینید ‫چیزیه که
‫داره خودش رو اماده ‫میکنه تا به اون درجه برسه
‫شخصیتش رو کاملا پیدا کنه.
‫ولی واقعا 8 هفته از ‫فیلم برداری رو به خودش اختصاص داد
‫تا وقتی که به اون ‫چیزی که میخوایم برسیم.
‫و در ظرف دو هفته بهش رسیدیم، ‫میدونید
‫و هنوز هم از برنامه ‫عقب افتاده بودیم.
‫پس یه محیط ریلکس و راحت،
‫منظورم از راحت،اینه که ‫هیچ چیز راحت نیست
‫چیزی که منظورمه ‫اون فضای آررامش بخش هست،اصطلاحا
‫درواقع،باید که ‫در ها رو قفل میکردیم
‫و دستیار کارگردان رو ‫بیرون نگه میداشتیم
‫چونکه همش بهمون فشار میاوردن ‫که تموم کنید
‫و همش میگفتم که، ‫همش پنج دقیقه،دو دقیقه
‫اما فکر میکنم که ‫این---
‫ترکیبی از بازیگر ها،خودم ‫و فیلم بردار
‫همه مون در فیلمنامه ‫این اجازه رو بهمون داد.
‫به ما اجازه داده شد،یعنی ‫فیلمنامه اجازه داد تا این قسمت ها رو جا کنیم
‫در جایی که فکر هم نمیکردیم--
‫ممکنه کسایی باشن که ‫مخالفت کنن خب
‫اما ما فکر نمیکنیم که ‫برای ساختار داستان
‫مزاحمتی ایجاد کرده باشه.
‫البته Goodfellas ‫و Casino
‫یه چیز کاملا متفاوت بود
‫خیلی با دقت نوشته شده بود، ‫اما بعدش ما از اون صفحات
‫اون صحنه ها رو باز کردیم، ‫همون اتفاق افتاد
‫مخصوصا در Goodfellas
‫و البته چیزی که ‫واقعا امیدشو داری
‫مخصوصا در فیلم های ‫Casino و Goodfellas
‫یا بگیم Wolf of Wall street
‫اتفاقی بود که روی صحنه میافتاد.
‫و همیشه در روی صحنه ‫دوباره نوشته میشد.
‫یعنی که،باید میذاشتید که ‫خود جریان زندگی به وجود میومد
‫چونکه دارید دنیایی رو ‫به تصویر میکشید که
‫کلی زندگی درونش جریان داره، ‫یه جور خیلی آشکاری
‫و این ما رو به یه جایی ‫میرسونه که
‫میرید به اتاق ویرایش.
‫و دوباره اونجا،باز نویسی میشه ‫بعضی وقت ها خیلی زیاید
‫ساختار عوض میشه، ‫یا بعضی وقت ها
‫یه روایت گر اضافه میکنید
‫یا سعی میکنید که روایتگر ‫اضافه نکنید تا فرایند رو در داستان
‫توضیح بده،مثل توضیحات ‫اضافه.
‫بلکه یه عنصر تفسیری ‫دیگه اضافه کنید
‫جایی که یه کار کوچیک ‫اما قابل توجه انجام میدید
‫که تُون کل تصویر رو ‫تغییر میده.
‫پس این،در یه جایی، ‫لازم دارید که باز نویسی کنید
‫دوباره مینویسید، ‫دوباره مینویسید
‫و بعدش در میکس آخر ‫یه چیز دیگه مینویسید
‫خب بعضی وقت ها هم میشه که
‫تا مرحله اصلاح ‫رنگ هم پیش میریم.
‫(موسیقی در حال پخش)
‫طرح و کاراکتر
‫بعضی وقت ها میفهمم ‫که در فیلم برداری
‫یه فیلم،اون فیلم هایی که ‫طرح خیلی قوی ای دارن
‫میتونم با بازیگر ها و ‫نویسنده ها وارد جزئیات شم
‫و هر صحنه ای رو ‫دوباره بسازم،پشت سر هم
‫تا جایی که ‫درست با طرح جلو میریم
‫اما شخصیت ها رو تغییر میدیم، ‫هدف ها رو تغییر میدیم،و اونجور چیزا
‫تا اون اخر.
‫و آزمایش میکنیم و ‫چیز های جدید امتحان میکنیم.
‫تا یه جایی که،فکر میکنم، ‫یه شخصیتی رو
‫در اینجا Vera Farmiga در ‫فیلم The Departed
‫تا آخر نگهش دارم.
‫چونکه میخواستم که ‫چطوری میتونیم به بهترین شکلی که میتونیم
‫در اون دنیای فیلم The Departed جاش بدیم.
‫چطوری میتونیم جاش بدیم ‫از اونجایی که اون
‫یه شخصیت غیر فعال هست، ‫و اونا خیلی فعال بودن
‫و همین اتفاق هم برای لئو اتفاد
‫ما روی نمایشنامه با Bill Monahan ‫کار میکردیم
‫Matt Damon, Alec Baldwin, Mark ‫Wahlberg, همه بودن
‫و Jack Nicholson,البته.
‫و همه چیز خیلی ‫تغییر کرد.
‫وقتی که داشتیم فیلم برداری ‫میکردیم.
‫و مدام به قسمت های ‫دیگه میرفت.
‫و بعضی وقت ها هم ‫کار نمیکرد
‫اونجوری که در ذهنم فیلم ‫برداریش میکردم
‫و میگفتم خب، ‫شاید امتحانش کنم
‫نمیدونم.
‫و بعدش مجبور میشدیم که برگردیم ‫سر همون طرح اصلی.
‫همیشه شوخی میکردم در موردش.
‫اما خنده دار نیست.
‫قرار نیست که خنده دار ‫باشه،طعنه آمیزه
‫من طرح رو خیلی دوست دارم ‫اما فهمیدم که
‫حس بسته بودن ‫در موردش دارم.
‫و میخواستم که ‫یه شخصیت اضافه کنم
‫در اون دنیای کشنده کاتولیک ایلندی
‫و اون دنیای تبه کاران ‫در بستون.
‫پس ما مدام ‫هول دادیم و هول دادیم
‫و در آخر،کاملا ‫در ویرایش دوباره انجام شد.
‫ما صحنه های جدید ‫برای فیلم برداری رو فهمیدیم.
‫واسه چهار روز فیلم برداری میکردیم، ‫میذاشتیمش داخل تصویر
‫و تصویر نهایی درست میشد.
‫ولی بیشتر کار ‫همیشه در انجام بود
‫تا خیلی از فیلم های دیگه ‫ای که در طی سال ها ساختم.
‫پس وقتی که درمورد ‫عناصر جدید حرف میزنیم
‫برای مثال یه صحنه ‫Jack Nicholson و Matt Damon هست
‫که مت رو بخواطر مردانگیش ‫مسخره میکنه،میدونید
‫و در صحنه و ست ‫تنش و استکاک
‫زیادی بود.
‫و در حین اینا، ‫به مت گفتم که
‫میدونی یه چیزی جالبه برام.
‫از اونجایی که عنصر ‫اومده روی صحنه.
‫توی یه سینما بودیم.
‫گفتم که،چی میشه اگه ‫قسمتی از مشکی که داره
‫با Madeline, ‫شخصیت Vera Farmiga
‫ناتوانیش در ‫رفتار های جنسی هست.
‫و این چیزی بود که ‫من و مت با هم بهش
‫رسیدیم.
‫و بعدتر ‫یه صحنه دیگه گرفتیم
‫که این رو باز کرد که
‫حداقل خیلی کم،که ‫علاقش رو به بیلی نشون بده.
‫مییبیند.
‫ولی این یه جوری ‫ظاهر شد که
‫بین جک و مت اتفاق افتاد.
‫و شروع کرد به منحرف شدن، ‫و دوباره برگردوندیمش
‫و یه ارزش دیگه ‫توش پیدا کردیم.
‫و یه جورایی فکر کردیم ‫که
‫شخصیت Matt Damon رو ‫در فیلم غنی کردیم
‫مثال های خیلی متفاوتی هستن
‫از این جور کار ها.
‫بعضی هاشون موفقیت امیز میشه ‫بعضی هاشو نه.
‫بعضی هاشونو نمیدونم.
‫مردم بهم میگن که ‫آیا بعدا موفقیت آمیز بوده یا نه
‫مردم تماشا میکنن و ‫میبینن که اصلا معنی ای براشون داره یا نه.
‫اصلا نمیدونم.