‫(آهنگ در حال پخش)
‫فکر نمیکنم ‫اصلا چیزی
‫به اسم فرایند وجود داشته باشه ‫که همه مسائل پایه رو
‫در بر داشته باشه.
‫منظور اینه،ببینید ‫یه فرایندی هست
‫برای اینکه شروع به فیلم برداری کنید،
‫دوربین رو میذارید روی یه ‫جور وسیله اس.
‫دوربین رو میذارید روی یه ‫جور وسیله ای.
‫یا میخواید دستتون بگیرید.
‫باید اونجا تصمیم بگیرید.
‫یه سری چیز های پایه هستن ‫که بیشتر لجستیکی هستن
‫تا چیز دیگه باشن--
‫استفاده از ابزار، ‫دونستن اینکه از چی استفاده کنیم
‫اینکه از چه وسیله ای استفاده کنیم.
‫اما فرایند طبیعی، ‫مثلا یه سری ادم هستن که
‫راحت حلش میکنن.
‫و ادم هایی هستن که ‫همینطوری که جلو میرن،نمایشنامه رو مینوسین.
‫فیلم نامه
‫سفری از میان ایتالیا،از روسیلینی
‫در یه آپارتمانی روی ‫دیواری در روم گرفته شده بود.
‫یه صفحه بود،یه پاراگراف
‫نمیگم که همه این کار رو ‫میکنن.
‫فلینی،وقتی که داشت ‫فیلم برداری میکرد،پشت صحنش بودم من
‫یه چند باری،اما در ‫1980،81 موقع فیلم برداری ‫City of Woman
‫5 تا مکان مختلف ‫روی یه صحنه درست کرده بود
‫و اونجا مدام صدای صحبت ‫و داد و هوار بود
‫و مدام بالا و پایین میرفت، ‫مردم در حال خنده بودم
‫یه سری ها جر و بحث میکردن.
‫در اون بین، ‫داشت فیلم برداری هم میکرد
‫فیلم برداری میکرد.
‫یادمه مردم میگفتن که، ‫چخبر شده اینجا
‫هیچی،داره اونجا فیلم میگیره.
‫این یه نوع خیلی ‫متفاوتی از فیلم برداری بود.
‫البته در اتالیا، ‫صدا هنگام فیلم برداری نبود
‫پس همه عادت داشتند که ‫بلند حرف بزنن،میدونی
‫و فیلم برداری هم بود، ‫ما مهمان بودیم روی صحنه
‫و اون میومد و باهامون ‫حرف میزد
‫و دوباره برمیگشت سر فیلم ‫برداری.
‫پس این یه ‫روش خیلی متفاوت از کاره
‫یه فرایند خیلی متفاوت.
‫فیلم سازی هایی هستن که ‫ویرایشگر هایی دارن
‫که بهش اعتماد دارن ‫که استایلشون رو میدونن
‫چی هستن،و باهاشون ‫خیلی وقته که کار کردن
‫موقع فیلم برداری ویرایش میکنن.
‫فیلم دو هفته ‫بعد از اینکه
‫ تصاویر اماده شدن ‫و فیلم برداری تموم شد،درست میشه.
‫من دوست دارم که ‫صبر کنم تا فیلم برداریم تموم شه
‫و با ویرایشگرم کار کنم،
‫و چیزی که دارم میگم اینه که ‫هیچ فرایندی وجود نداره
‫وقتی که مردم باهاتون ‫در مورد فرایند حرف میزنن
‫همون بهتره که یه ‫کتاب باز کنید.
‫کتاب بهتون یه سری ‫دانستنی های پایه،لجستیک ‫میگه
‫و اون جور چیزا
‫پو اون جور چیزا
‫اما چه خوب و ‫چه بد،این هنره
‫یعنی که خصوصیتش اینه، ‫نمیدونم
‫بستگی به ادمش داره.
‫کیفیت کار خودتونن ‫نمیدونم
‫فقط میدونید که ‫چه کاری رو باید انجام بدید.
‫و با این کار دارید ‫قضاوت هایی رو به وجود میارید
‫که خصوصیت این قضاوت ها ‫چیزیه که
‫دوام میاره مثلا ‫برای مردمی
‫در 50 سال آینده،کی میدونه.
‫میدونید؟
‫دربارش حس خوبی دارید اصالا؟
‫خیلی وقتا مردم ‫در مورد یه چیزی حس خیلی بدی دارن
‫و این خیلی خوبه ‫براشون
‫پس واقعا هیچ فرایندی نیست.
‫منظورم اینه که،اره ‫تا یه حدی
‫خوب هست که قبل از اینکه ‫فیلم برداری کنی با طراح لباس حرف بزنی
‫خب؟
‫یعنی،چیز عادی هست.
‫آماده بودن خوب خواهد بود، ‫مخصوصا برای
‫سینمای داستانی،و ‫اونجور چیز ها.
‫که یعنی بهتر هست که
‫با فیلم بردارت حرف بزنی ‫یا با عکاست
‫با ادمایی که صحنه پیدا میکنن برات ‫توصیف کنی چی میخوای
‫در کنار با اینکه داری با ‫نویسنده ها حرف میزنی یا خودت داری مینویسی
‫یا با بازیگرات کار میکنی.
‫همه این چیزا ‫دیگه عادی هستن
‫اون لجستیک اصلی ‫و اون مکعب روبیک فیلم سازی
‫چیزی هست که شاید لازم باشه ‫از ادمایی راهنمایی بگیری
‫که تو این کار خبره هستن.
‫یعنی،برای مثال، ‫Micheal Ballhouse وقتی که
‫وقتی که داشتیم ‫کارای Last temtation of christ رو میکردیم
‫روی برنامه ریزی کار کردیم و ‫اینجور چیزا
‫و امادش کرده بودیم.
‫اولین صحنه ای که ‫در فیلمنامه بود
‫قرار بود اولین چیزی باشه ‫که فیلم برداری میکردیم.
‫و منم آماده بودم که انجام شه.
‫یک هفته و نیم قبل ‫از فیلم برداری
‫مایکل اومد پیشم و گفت،نگاه کن
‫به جای صحنه اول ‫میریم به صحنه ای که
‫ادمی که اسمش زیلات بود رو ‫قرار بود به صلیب بکشن.
‫اون گفت میشه این ‫صحنه رو اول بگیری؟
‫در روز هست.
‫نورش خوب خواهد بود.
‫ما کار سه روز ‫فیلم برداری در روز رو از جلو راهمون برمیداریم
‫و بعدش میریم به ‫داخل فضای بسته.
‫و حالا به هر دلیلی، ‫برام منطقی اومد
‫که این معقول ترین ‫کاری بود که میشد کرد
‫بخاطر برنامه ریزی و هم ‫بودجه.
‫و منم این نعمت ‫شروع از اول رو میخواستم
‫ولی نیمتونستم داشته باشمش.
‫و منظورم از اینکه ‫هیچ فرایندی نیست اینه.
‫پس میدونید یه ‫فرایندی داخلش داره
‫باید روی آدم هایی که ‫میدونن چکار باید کرد حساب کنی
‫اون چیزایی که به نظرت ‫میرسن
‫و حالا اینکه عملی هستن ‫یا نه؟
‫برای مقدار روزی که دارین ‫عملی هست
‫برای تعداد روزی که دارین، ‫برای ادمایی که دارین باهاشون کار میکنین
‫و اگه نیست،چطوری ‫اصلا میتونن به چیزی که شما میخواید
‫نزدیک بشن؟
‫اره.
‫حیات یه فیلم ‫از دید فیلم ساز های مختلفی
‫به گونه های مختلفی دیده میشه.
‫میدونید،برای من یعنی ‫اجازه دادن به فیلم
‫که حیات خودش رو داشته ‫باشه هر از گاهی
‫و قادر باشه که مرز های ‫تصویر رو بشکنه
‫و ما هم از این موقعیت استفاده کنیم
‫تا چیز های خاصی که ‫در درون فیلم اتفاق میافتن رو داشته باشیم
‫حالا با دوربین ‫با نور،با همه اینا
‫فیلم های زیادی هستن ‫که ساخته شدن
‫و خیلی هایی دیگه هم ‫به ساخته شدن ادامه میدن،که مثلا در صحنه ای
‫انگار که ‫اصلا کارگردان نداره.
‫یه تداومی از ‫خط هایی هستند که خوانده میشن
‫که با نمایشنامه خوب،و ‫بازیگر های خیلی عالی
‫و ازش لذت میبری.
‫ولی حس نمیکنی که این ‫سینماس.
‫و حس هم نمیکنی ‫یه جورایی که،این یه فیلمه.
‫چونکه یه مسئله ای هست
‫باید ذهنتوتو باز کنید.
‫باید به اتفاقی که جلوتون ‫میافته دیدتون رو باز کنید
‫اتفاق اطرافتون،در هرلحظه
‫همینکه دارید یه صحنه ای رو میبینید، ‫همینکه دارید روی یه صحنه ای با
‫دست انددرکاران کار میکنید.
‫دست اند در کاران کار میکنید.
‫در ذهنتون البته ‫طراحیش میکنید.
‫میدونید حتی لنزی ‫که میخواید ازش استفاده کنید.
‫حرکت های دوربین رو ‫طراحی میکنید.
‫که حرکت دوربین،امیدواری که، ‫یه معنی ای بده.
‫کجا کات بخوره هم ‫میتونه طراحی شده باشه
‫در یه الگوی ویرایشی، ‫میدونید
‫با طراحی تولیدی صحبت میکنی ‫با طراح لباس
‫و همچنین با ‫کارگردان هنری
‫و طراح لباس روی صحنه، ‫و بعد هم با بازیگر ها
‫و در نهایت از یه چیز کاملا ‫غیر منتظره مگیرید.
‫اتفاق میافته که ‫ارزش های جدیدی به صحنه اضافه میشه
‫در مثال فیلم ‫Goodfellas
‫سومین شب فیلم برداری ‫بخاطر مشکلات برنامه ریزی
‫باید این صحنه خیلی ‫مهم رو فیلم برداری میکردیم
‫جایی که شخصیت stacks ‫که سم جکسون بازیش کرده
‫توسط شخصیت Joe Pesci ‫به قتل میرسه
‫و دوستش،فرنک رو ‫پیش خودش داره
‫و همه اینا در یه برداشت ‫گرفتیم.
‫و قبل از دوربین دیجیتال بود
‫آرایش پراتستِتیک بود و ‫همه این جور چیزا--
‫انجامش خیلی پیچیده بود.
‫ولی وقتی که جویی با دوستش ‫فرنک میاد تو،به استک سلام میگه
‫و میگه که یکم ‫قهوه درست کن،باشه؟
‫به فرنک میگه.
‫پس فرنک میره قهوه درست کنه.
‫یالا فرنک،یه قهوه درست کن.
‫فکر کردم که یکی از ‫زیدات اینجا باشن.
‫اره بودن.
‫کدوم گوریه؟
‫جویی کادر رو دور میزنه
‫و در آخر همه رو سوپرایز میکنه.
‫و فرنک میاد بیرون ‫با قهوه جوش دستش،نگاه میکنه
‫و قهوه جوش رو ‫با خودش میبره
‫و جویی بهش میگه--
‫یالا،قهوه رو بریز تا بریم
‫و شروع میکنن به ترک کردن ‫اتاق
‫و فرانک داره با قهوه جوش ‫راه میره
‫بهش میگه،شوخی کردم.
‫چه غلطی داری میکین؟
‫شوخی کردم.
‫شوخی.
‫قهوه جوش کوفتی رو بذار زمین.
‫نمیخوام قهوه بخورم که.
‫و من یه حس شوخ طبیعی ‫ترسناکی حس کردم.
‫و طنز ترسناک اون تصویر ‫و داستان
‫و اون سبک زندگی ‫شوخی کردن
‫در یه شرایطی مثل این ‫و روانشناسیش.
‫و این خیلی به بازیگر ها ‫خوب مینشست.
‫و داخل فیلم مدام ‫تکرار میشد.
‫یا در ادیت کردن، ‫برای مثال،در Goodfellas
‫جایی که مری همش ‫سوال میپرسه که
‫جیمی پول رو براش بگیره.
‫و داخل یه باری هستن.
‫یکم بعد تر در فیلم
‫شروع به شنیدن ‫اهنگ Sunshine of your love,cream میکنید
‫و در اون لحظه جیمی ‫رو میبیند،که رابرت دنیرو بازش کرده
‫که داره اطرافو نگاه میکنه و ‫همه رو چک میکنه
‫و متوجه میشه که ‫چرا باید
‫غنیمت رو به اشتراک بذاره.
‫چرا نباید همشون رو بکشه؟
‫ولی من یه یاداشت نوشتم که ‫میریم جولوتر
‫روی خودش در 36 فریم در ثانیه ‫یا 32 فریم میگیریم
‫و وقتی که داشتیم ‫موسیقی رو روش سوار میکردیم
‫در این صحنه صدای گیتار ‫دقیقا موقعی که چشم های باب برق میزنه،به صدا در میاد
‫و فهمیدم که خودشه.
‫این چیزی بود که دنبالش بودیم.
‫یه ترکیبی از برنامه ریزی ‫و تصور بود
‫روی کاغذ،32 تا 36 فریم بر ثانیه ‫یه دوربین حرکت میکنه به داخل
‫و ادیت کردن تصویر ‫در چند ماه بعد
و استفاده از اون قطعه موسیقی.
‫و بعضی وقت ها هم ‫یه سوپرایزی در میکس کردن
‫مثل Ragign Bull ‫جایی که فرنک وارنر
‫ما همش میگفتیم که ‫خیلی صدای مشت زدن در
‫این صحنه مبارزه هست.
‫یه صحنه خیلی مهم بود که ‫فکر میکنم
‫جیم دست هاشو دور طناب ‫میپیچه و دستکش
‫محکم برخورد میکنه به صورت ‫اون یکی مبارز
‫بیهوشش میکنه،حالا هرچی.
‫اونجا نشسته بودیم،میگفتیم ‫چند تا راه دیگه هست که
‫میتنویم صدای دستکش رو درست کنیم ‫که به پوست و گوشت میخوره
‫یا سرعت دستکش که از کنارتون ‫میگذره
‫چونکه خیلی از افکت های صدا
‫در اون صحنه ‫در رینگ اونجوری بود که
‫دیدش اونجوری بود که
‫درک جیک باشه ‫از جوری که رینگ رو میدید.
‫نه از دید ادم های ‫بیرون رینگ.
‫بلکه چطوری شما واقعیت رو میبینید ‫بعد از اینکه بهتون مشت میخوره
‫و نفستون رو از دست میدید و ‫سعی دارید که خودتون رو نگه دارید
‫و سعی دارید که روی پاتون واسید.
‫پس همه چیز یه جوریایی ‫پیچیده شده بود
‫و فرنک داشت فکر میکرد
‫چی میشه اگه صدا رو برداریم
‫منم گفتم راه.
‫بیا همین کارو کنیم.
‫و مطمعنا ‫کار هم کرد
‫اما دوباره،داخل ‫میکس صدا درست شد
‫که داشتیم هممون روش کار ‫میکردیم.
‫و هدفم اینه که ‫ما واقعا
‫باید حواسمون به ‫اتفاقی که جلومون
‫میافته باشه.
‫بعضی ها بهش یه روش ‫منفی میگن
‫یه ایده از قبل شکل گرفته.
‫اما تا وقتی که فلسفه ‫ایده اصلیتون حفظ شده
‫میتونید جنبه هایی که
‫مفهوم برداشت رو میسازه،عوض کنید
‫و فکر میکنم که تصویر ‫خودش به یه طریقی راهشو پیدا میکنه.