گردآوری مواد
خودتون رو آموزش بدین
اطلاعات‌تون رو افزایش بدین
باهوش بشین
درباره‌ی مسائل مختلف یاد بگیرین
هر بار که درباره‌ی مسئله‌ی جدیدی یاد می‌گیرین، موضوع جدیدی پیدا می‌کنین
و با یادگرفتن درباره‌ی چیزای جدید دایره لغات‌تون بهتر می‌شه
دبیرستانی که بودم دانش‌آموز معمولی‌ای بودم
نمراتم ۱۴-۱۵ بود وقتی رفتم دانشگاه نمره‌هام رو بردم بالاتر
چون یهو علاقه‌مند شدم
ولی رفتم پیش مشاور تحصیلی
اون اولین کسی بود که به من گفت
گفت تو به اجرا علاقه داری
گفتم ای بابا، واقعا جدی گرفتی؟
گفت باید تاریخ یاد بگیری
چون که... با خودم فکر کردم منطقیه
اینجوری حقایق رو درباره‌ی گذشته می‌دونستم
و موضوعات بیشتری برای شوخی پیدا می‌کردم
بنابراین هر چی بیشتر درباره‌ی مسائل مختلف یاد بگیرین، فکر می‌کنم
دایره لغات ذهنی و در نتیجه دایره لغات کمدی بیشتری
تو دنیای امروز پیدا می‌کنین
چون هیچوقت نمی‌دونین چه چیزی ممکنه الهام‌بخش‌تون باشه
موضوع همه‌جا پیدا می‌شه
دوستی داشتم که خیلی چیزا ازش یاد گرفتم
اسمش «چارلز گرودین» بود
من همیشه از اونایی بودم که تو مهمونی
یا سر صحنه‌ی فیلم اگه دو نفر دعواشون می‌شد
من همیشه می‌گفتم چجوری جلوشون رو بگیریم
چجوری تمومش کنیم
و «چارلز گرودین» یه بار گفت وقتی
دو نفر دعواشون می‌شه من می‌شینم و نگاه می‌کنم
با خودم فکر کردم چه فکر خوبی
به جای اینکه سعی کنم حلش کنم تماشا می‌کنم
چون این یک تعامل انسانی واقعیه
چرا جلوش رو بگیرم؟
وقتی چیزی به ذهن‌تون می‌رسه جلوی ایده‌هاتون رو نگیرین
یا وقتی دردسری پیش میاد بذارین اتفاق بیافته
ببینین چی می‌شه
غافلگیر می‌شین
اگه جر و بحثی رو ببینین دیگه می‌دونین
تو سرتون شکل یک جر و بحث چجوریه
بعضی وقتا همین برمی‌گرده
وقتی تکه‌های طنز دونفره‌تون رو روی صحنه اجرا می‌کنین
که باید نقش دو تا کاراکتر رو بازی کنین
شما شکل اون جر و بحث رو دیدین
و نوسان اون رو و ظرافت‌های اون رو
و مدام دارین اطلاعات جمع می‌کنین
چه خوشتون بیاد چه نیاد
باید فکر کنین به چه دردی می‌خوره؟
برای چه شرایطی خوبه؟
برای استندآپ خوبه یا برای اینکه تو مهمونی بگیم؟
یا سر میز شام؟
برعکسش هم صدق می‌کنه
اگه سر میز شام حرف بامزه‌ای بزنین
به عنوان کسی که کارش کمدین بودنه باید فکر کنین: خب، می‌شه از این استفاده کرد؟
«نورا افرون» همیشه یه حرفی می‌زد
که مادرش که ژورنالیست بود به‌ش گفته بود
خود «نورا افرون» بیشتر از یک ژورنالیست بود ولی ژورنالیست هم بود
مادرش گفته بود هر چیزی قابل چاپه
یعنی هر چیزی که می‌بینین، می‌شنوین یا تجربه می‌کنین قابل استفاده است
یادتون باشه، شما ماشین تفکرین
در روز یک هزار یا یک میلیون فکر از سرتون می‌گذره
فقط یاد بگیرین مشاهده‌ش کنین
و بگین این ایده‌ای هست که بتونم استفاده کنم؟
هر روز صدها هزار اتفاق براتون می‌افته
و هر کدوم از اونا که یک احتماله
به شدت باارزشه
از دست دادن چیزی به خاطر یادداشت نکردن
یا ننوشتنش برای یک مجری مثل تراژدی می‌مونه
دوستان‌تون رو معدن موضوع بدونین
دوستی تو تگزاس دارم
به اسم تونی
وقتی خیلی جوون بودم من رو استخدام کرده بود
من رو تو شبکه‌ی HBO دیده بود
هنوز تو کار سر و سامون نگرفته بودم
من رو استخدام کرده بود که برم اونجا و برای دوستاش یه برنامه‌ی خصوصی اجرا کنم
که اگه کمدین باشین
بدترین برنامه‌ایه که ممکنه به‌تون بدن
یه اجرای خصوصیه با پونزده نفر تماشاچی
و واقعا روی صحنه نیستین
تو یه اتاق کنفرانس یا اتاق هتلین
برنامه رو اجرا کردم و خوب پیش رفت
بهم گفت می‌تونی شب پیش من بمونی
من هم خونه‌ش موندم
اون میلیونر بود
میلیونر نفتی بود
وایساده بود و داشت لیوان خشک می‌کرد
همین جوری لیوان رو تمیز می‌کرد و برگشت به من نگاه کرد
گفت استیو این جنبه‌ای از تجارت نفته که خیلی از مردم نمی‌بینن
و خیلی از نظر من خنده‌دار بود
یه بار دیگه هم یه چیزی گفت که واقعا
تو یه فیلم ازش استفاده کردم
گفت یه بار رفته بود شهربازی
یه تابلوی خیلی بزرگ اونجا بود
شهربازی «شش پرچم برفراز تگزاس» بود
یکی از اون تابلوهای بزرگ بود که روش نقشه است و نوشته «شما اینجایید»
و یه فلش کوچیک داره
گفت استیو، یه بار رفته بودم شهربازی
یه تابلو اونجا بود
نوشته بود شما اینجایید
با خودم فکر کردم این دیگه از کجا می‌دونه؟
و واقع با اجازه‌ی خودش از این حرف استفاده کردم
اما آدمای بامزه‌ی زیادی هستن که
تو این کار نیستن و می‌تونین اونا رو از روی
دیدگاه‌های کوچیک‌شون بشناسین و می‌تونین صرفا
با آگاهی از افراد اطراف‌تون استایل کمدی خاص خودتون رو بسازین
گوش بدین، از افرادی که دوستشون دارین اطلاعات جذب کنین، و به عبارتی
اون‌ها رو به روش جدیدی غرغره کنین
یک خلأ برای پرکردن پیدا کنین
روش دیگه برای نزدیک‌شدن به کمدی‌تون
وقتی تازه دارین شروع می‌کنین یا حتی وقتی
کمی از راه رو پیش رفتین اینه که فکر کنین جامعه
الان چی نیاز داره
خلأ چیه؟
باید درباره‌ی چه چیزی بحث بشه که درباره‌ش بحث نمی‌شه؟
وقتی اواخر دهه‌ی ۶۰ و اوایل ۷۰ اجرا می‌کردم
موضوع اقلیم خیلی سیاسی بود
جنگ ویتنام هم بود
و اگه تو یه دانشگاه اجرا می‌کردم فقط کافی بود
بگم «ریچارد نیکسون» و کل سالن می‌رفت رو هوا
همه می‌گفتن چه بامزه
موهای خیلی بلندی داشتم و جواهرات سبزآبی می‌نداختم
برای دهه‌ی ۶۰ یه قیافه‌ی امروزی داشتم
یه روز فکر کردم به نظرم کشور
داره از این وضعیت خسته می‌شه
که کشور به یه استراحتی نیاز داره
به خنده‌ای که سیاسی نباشه
که فقط دیدنش خنده‌داره
و احتمالا این مهم‌ترین لحظه
تو زندگی کاری من بود اون درک
موهام رو کوتاه کردم و ریشم رو زدم و کت و شلواری تنم کردم
و ناگهان بدون اینکه چیزی به اجرام اضافه کنم
به جای اینکه انتهای یک جنبش قدیمی باشم
ابتدای یک جنبش جدید بودم
بنابراین فکر می‌کنم یکی از چیزایی که کمدین‌های جوان، مجری‌های جوان می‌تونن
انجام بدن اینه که بگن کشور الان به چی نیاز داره؟
چی کار می‌تونم بکنم که منحصربه‌فرد و غیرعادی باشه
حتی لازم نیست اونقدر منحصربه‌فرد باشه
همین که بیانیه‌ای کمی متفاوت باشه کافیه
شاید دارین حفره‌ای تو اقلیم کشور پیدا می‌کنین که
بقیه نمی‌بینن
ما حفره رو نمی‌بینیم البته نیاز رو می‌بینم
شما نیازی رو پیدا می‌کنین که شاید کشور بخواد
یا حتی فقط جامعه‌ی کوچیک خودتون
از فکر همه استفاده کنین
یکی از روش‌های خیلی خوب برای پیداکردن موضوع گفتن حقیقت
و اون چیزی که تو ذهن تماشاچی قرار داره است
در دهه‌ی ۸۰ خیلی با «کارل راینر» صمیمی شدم
کارگردان فوق‌العاده‌ایه ذهن کمدی فوق‌العاده‌ای داره
مجری مراسمای مختلف می‌شد مثلا دیرکتورز گیلد
مراسم برگزار می‌کرد و اون مجریش می‌شد. ازش پرسیدم
می‌خوای اونجا چه کار کنی؟
گفت نمی‌دونم
گفتم یعنی چی نمی‌دونی؟
گفت هیچ وقت بهش فکر نمی‌کنم
گفتم چجوری می‌ری رو صحنه بدون اینکه بهش فکر کنی؟
گفت من فقط حقیقت رو می‌گم
من گفتم آهان!
مثلا می‌رفت رو صحنه و می‌گفت:
همچین چیزی نمی‌گفت ولی
مثلا می‌گفت بیاین دعا کنیم زیاد طول نکشه
چون همه‌تون قراره نگران باشین که نکنه یه وقت...
یعنی فقط چیزی رو می‌گفت که تو فکر همه بود
اگه به کلاب برین حتما
اونجا چیزی هست که در موردش صادق باشه
مثلا چقدر اینجا شلخته است
خوبه که به من میاد من خودم هم شلخته‌ام
خیلی کارای زیادی می‌شه کرد
می‌تونین برعکسش کنین
می‌تونین درباره‌ی اونجا دروغ بگین
اینجوری می‌شه طنز طعنه‌آمیز
وای چقدر اینجا باشکوهه
واقعا زیباترین کلابیه که تا حالا توش اجرا داشتم
واقعا مایه‌ی افتخاره که اینجا باشم
تو رختکن داشتم با چند تا موش صحبت می‌کردم
خیلی موضوع مزخرفی بود فقط می‌خوام بگم چجوری
با مسائل برخورد کنین
یه بار داشتم کسی رو معرفی می‌کردم که قرار بود جایزه بگیره
گفتم می‌دونم چی تو فکرتونه
دارین فکر می‌کنین آیا سخرانی فلانی
یه سخنرانی پنج دقیقه‌ای گرم و صمیمیه
یا یه سخنرانی چهل و پنج دقیقه‌‌ای وحشتناک و مزخرف
و مردم دقیقا به همین فکر می‌کردن
پسر چقدر اون صندلیا خوبن
نمایش شروع شده ها!
می‌تونم تصور کنم چجوری بلیط اون صندلیا رو فروختن
وای آره، اونا عالین
بلیطشون برای ایام هفته ۹.۷۵ دلار بود؟
خیلی گرون نیست اونم برای دیدن برنامه‌ای به این بزرگی
با این وسایل صحنه و دم و دستگاهی که داره