‫(آهنگ در حال پخش)
‫وقتی که رفتم به NYU ‫در اولایل دهه 60
‫فک میکنم 1960 بود--
‫قطعا این NYU ای که ‫الان میشناسیم نبود
‫کالج Washington square ‫بود که توش ثبت نام کردم.
‫خیلی کوچیک بود، ‫و یه مقدمه ای به فیلم سازی بود
‫درواقع یه دانشگاه ‫فیلم سازی نبود
‫دیپارتمنت فیلم بود بیشتر
‫در کنار دیپارتمند رادیو و تلویزیون ‫ولی بخش مقدمه فیلم سازی
‫تقسیم شده بود---
‫به دوتا ترم اول، ‫دوتای اول
‫تاریخ تصاویر متحرک ‫یک و دو بود.
‫این درس با بقیه ‫درس هایی ضروری دیگه
‫برای دو سال اول دانشگاه.
‫استاد ما مردی بود به نام ‫هِگ مِنوجیِن از تبار ارمنی
‫و از اولین کلاسش ‫خیلی خیلی خیلی سریع صحبت میکرد
‫مثل یه سروان آموزشی، ‫و خیلی از مباحت رو
‫به سرعت درس داد.
‫و یادمه که اونجا ‫مینشستم
‫و همینطوری مدام ‫نوت برمیداشتم.
و اگه فکر میکرد که دانشجو ها
اومدن که وقتشونو تلف کنن
و ساده بگیرن و چند تا فیلم ببین
راحت مینداختشون بیرون.
‫و دانشجو ها رو مثل علف هرز ‫حذف میکرد.
‫و در سال دوممون ‫یه درس تولید مقدماتی
‫برداشتیم.
‫دوربین های 16 میلیمتری داشتیم، ‫و بهش میگفتن
‫Sight and sound.
‫و ما موارد بدوی ‫و خیلی مقدماتی فیلم سازی رو یاد گرفتیم
‫چیز های خیلی ‫ساده در مورد لنز ها
‫استفاده دوربین 16 میلیمتر ‫و فیلم های سیاه و سفید.
‫یه سری تمرین های کوچیک ‫کردیم.
‫و در آخر ترم، ‫در آخر سال یعنی
‫فکر میکنم،میتونستیم ‫یه فیلم سه یا چهار دقیقه ای
‫با توجه به اون چیزایی که ‫در مورد وسایل
‫و نور دهی و این چیزا ‫یاد گرفته بودیم،بسازیم.
‫در اون کلاس ها،بیشتر ‫ملت میافتادن
‫چیزی که هیگ روش ‫تمرکز کرده بود به شدت
‫تحت تاثیر ایتالیا ‫در زمان رئالیسم و
‫موج جدید فیلم سازی بود، ‫ولی تمرکزش رو واقعا
‫روی ندا های شخصی، ‫داستان هایی که
‫حس میکردی باید بگی،گذاشته بود.
‫و نمیذاشت کسی ‫کارگردانی کنه
‫مگر اینکه خودشون اون ‫فیلم رو نوشته بودن.
‫دارم در مورد فیلم ‫غیر داستانی حرف میزنم.
‫اگه خودتون ننوشته بودینش،
‫اساسا از کلاس ‫مینداختت بیرون.
‫یادمه یه دانشجویی بهش گفت ‫"میخوام که کارگردانی کنم"
‫بهش گفت"باشه"
‫"فیلمنامت کجاست؟"
‫گفت"خب من یه ‫کارگردانم"
‫باید بهم به فیلم نامه بدید.
‫اون گفت"نه
‫برو فیلم نامتو ‫خودت بنویس.
‫غیراز این،نمیذارم ‫فیلم بسازی.
‫اون همچنین--ما خودمون ‫بعدا فهمیدیم که
‫از ملودراما متنفر بود.
‫همیشه میگفت ‫نمیخوام ببینم که
‫هیچکدوم از شماها یه صحنه ای ‫بگیرید که یه شخصی یه اسلحه ای بلند میکنه.
‫همه رو تشویق میکرد که ‫خودشون رو بروز بدم و
‫از اون درخشش درون خودشون حفاظت کنن، ‫و تحت تاثیر
‫انواع دیگه فیلم سازی قرار نگیرن.
‫اگه اونجور چیزی میخواستن ‫،پس باید میرفتن به تلویزیون
‫یا میرفتن به--
‫میرفتن به لس آنجلس ‫که شرایطش یه جور دیگه بود
‫برای من ‫یکم فرق داشت،
‫چونکه در یه دنیایی ‫بزرگ شده بود که مردمش
‫اون زمان به اسلحه،دسترسی داشتن ‫و اون یه قسمتی از زندگی
‫و یه حقیقتی از زندگی بود.
‫پس ملودراما تبدیل به دراما شد ‫در یه جاهایی
‫و در نهایتا تبدیل به فیلم ‫"Mean Streets" یا بقیه فیلم هایی ساختم شد
‫ولی در اوایل دهه 70 بود.
‫اون واقعا داشت ‫ندا های درونی رو بلند میکرد
‫که فیلم های خیلی خیلی ‫متفاوتی باهاش ساخته میشد.
‫(آهنگ در حال پخش)
‫چیزی که میخواست بگه ‫درک
‫یا مفهوم خود سینما بود.
‫هیچوقت از کلمه سینما ‫استفاده نکرد.
‫تصاویر متحرک،میدونید؟
‫میتونستید بگید فیلم ‫سینما
‫اما همیشه میگفت تصاویر متحرک.
‫سعی میکرد کاری کنه ‫که ما متوجه شیم
‫پتانسیل تصویر متحرم چیه ‫و "کات"
‫اصطلاحا.
‫حالا،معنیش این میشه که ‫یه جورایی باید در پروسه غوطه ور شد
‫یه غوطه وری در پروسه---
‫که نه تنها ‫توی نوشتن یا کار کردن
‫یا نمایشنامه و صفحه یا---
‫یه پاراگراف که میتونه نمایشنامه باشه ‫خودشم
‫بلکه اون ادم باید ‫در فیلم برداری
‫بدون بازیگر یا با بازیگر،یا فقط ‫با تصویر
‫بدون اینکه کسی ‫در فریم باشه،کار رو درست انجام بده.
‫به یه جایی میرسه که ‫تصاویر رو گرفتید
‫و داخل "اتاق ویرایش هستید"
‫یا همون کامپیوتر ها ‫امروزه،حالا هرچی
‫و میذاریدش کنار هم ‫تا یه داستانی رو بگید،
‫حالا داستان میتونه ‫در باره رنگ آبی باشه
‫میتونه در مورد رنگ قرمز باشه، ‫میدونی
‫میتونه درمورد موسیقی باشه
‫میتونه اصلا خود موسیقی باشه.
‫ماهیت یه تصویر ‫متحرک
‫حتا اگه هم که یه تصویر ‫ثابت باشه،یه خصوصیت دیگه ای داره
‫که از عکس ثابت و یه ‫نقاشی
‫و یه تیکه موسیقی، ‫جداست.
پس همه اینا ‫درباره فهمیدن
‫ارزش خود سینما و ‫مدام دوباره میسازیمش
‫دوباره از خودمون ‫میسازیمش،خیلی خب
‫التبه منظورم ‫سینمای داستان گو هم هست.
‫و چیزی که همش در مورد ‫حرف میزد
‫ارزش یه نما بود.
‫و متوجه اش نبودم ‫تا وقتی که
‫در فرایند ویرایش
‫یه تعدادی از ما، ‫از یه چیزی فیلم برداری میکردیم
‫و تو ذهنمون داشتیم که ‫یک جوری ازش
‫یا در یه بخشی از فیلم استفادش کنیم،
‫و بعدش یه جایی میشد ‫که خیلی مشغول ادیت
‫کردن تصاویر ‫میشدیم
‫و بخاطر اون همه ‫تغییرات زیادی که میدادیم
‫و تصمیمات مختلفی که ‫میگرفتیم
‫که انتظارشو ندارید،ناگهان
‫متوجه میشید که دارید
‫دارید از یه نمایی که ‫برای یه قسمتی گرفته بودی
‫برای یه قسمت دیگه داری استفادش میکنی ‫و درست هم بود.
‫و یادم میاد که یهو خیلی هیجان زده میشد ‫وقتی که یکی دوتا از ما
‫این کار رو میکردیم،و یک دفعه میگفت ‫حالا ارزش هر نما رو میفهمید.
‫یه نما ارزشش رو ‫در درون خودش داره
‫مهم نیست که برای کجا ‫گرفتیش،اصلا مهم نیست
‫در نهایت ممکنه اصلا مهم نباشه.
‫اون خودش به خودش ‫حیات میده.
‫خودش به خودش منظور میده،
‫و خودش ذات ‫خودش رو پیدا میکنه.
‫و این چیزیه که نمیتونی درس بدی
‫باید فقط انجامش بدی.
‫و این هیجانی که ‫درونش دیدم--
‫اونجوری که اون هیجان زده میشد ‫وقتی که یه دانشجویی یا یکی از ماها
‫الان یادم رفته کی بود--
‫یهو میرسیدیم به
‫یهو اینطوری میشد که ، ‫حالا میفهمید که من درمورد چی حرف میزنم
‫و میگفتیم که اره ‫،اما پروفسور
‫Truffaut گفته که ‫وقتی که داشته یه فیلمی رو ادیت میکرده
‫و داشته در یه مسیری حرکت میکرده ‫یهو کات میداده
‫تا مسیرش رو عوض کنه.
‫و استادمون میگفت که ‫باور نکنید.
‫میگفت که این ‫یه بخشی از پروسه هست.
‫اون فکر میکنه که داره این کار رو ‫میکنه،اما در اصل داره به یه
‫نقطه نهایی ای میره،یه جایی ‫که داستان رو بگه
‫حالا چه Jules et Jim باشه ‫چه La Peau Douce باشه
‫منظورم اینه،همشون ‫یه جایی دارن میرن.
‫(آهنگ در حال پخش)
‫اساس چیزی که به ما داد ‫اون درخشش بود.
‫اون خود الهام بود.
‫اون بود که ‫این اعتماد به نفس رو به من داد
‫که یه فیلم ساز بشم،که ‫از یه دنیای دیگه بیام
‫و یه دفعه بتونم ‫خودم رو بروز بدم
‫با فیلمی که ممکنه ‫حتی در سینمایی
‫نشون داده بشه، ‫یا ممکنه به تماشاچی ای نشون داده بشه.
‫نمیتونید در دانشگاه یاد بگیرید ‫که چطوری فیلم بسازید
‫شما فرصت این رو دارید که ‫در دانشگاه فیلم بسازید
‫باید خودتون یادش بگیرید.
‫یه چیز عالی درمورد ‫دانشگاه فیلم سازی
‫اون تشویق و ‫قابلیتی هست که
‫که بهتون اعتماد به نفس میده، ‫اگه که چیزی دارید که
‫واقعا احساس شور و شوق میکنید بهش.
‫و من فکر میکنم این بزرگ ترین چیزیه که ‫یه استاد یا هر راهنمایی
‫میتونه به یه دانشجو بده.
‫که اون الهام و ‫اعتماد به نفسیه که
‫وادارتون کنه که بگید ‫میدونم دیوونگیه
‫اما شاید بتونم انجامش بدم.