WEBVTT

00:00:01.461 --> 00:00:05.914
 شروع به کار در کمدی

00:00:06.680 --> 00:00:12.000
شاید فکر کنین استعدادی ندارین

00:00:12.000 --> 00:00:16.960
شک نکنین که من هم
استعدادی نداشتم

00:00:16.960 --> 00:00:18.460
هیچی

00:00:18.460 --> 00:00:21.280
نه می‌تونستم آواز بخونم، نه برقصم
نه نقش بازی کنم

00:00:21.280 --> 00:00:24.590
نمی‌دونستم چجوری جوک بسازم

00:00:24.590 --> 00:00:26.870
یا تعریف کنم یا هر کار دیگه‌ای

00:00:26.895 --> 00:00:30.025
فقط شروع کردم به انجام‌دادنش
چون خوشم می‌اومد

00:00:30.170 --> 00:00:33.950
و یادمه که اتفاقی

00:00:33.950 --> 00:00:37.790
تو بخش نویسندگی «ساعت کمدی برادران
اسمازرز» کار پیدا کردم

00:00:37.790 --> 00:00:38.870
می‌دونم دیوانگی 
به نظر می‌رسه

00:00:38.870 --> 00:00:43.010
ولی اون موقع هنوز دانشجو بودم
نمایشای کوچیک کمدی‌م رو اجرا می‌کردم

00:00:43.010 --> 00:00:47.180
چند تا داستان چرند تو کلاسای
نویسندگی خلاق نوشته بودم

00:00:47.180 --> 00:00:50.510
همونا رو به واسطه‌ی دوستی فرستاده بودم
و استخدام شدم

00:00:50.510 --> 00:00:52.760
و یادمه... چون دنبال آدمای
جوون بودن

00:00:52.760 --> 00:00:55.550
اصلا شعارشون همین بود

00:00:55.550 --> 00:00:56.820
هرگز به آدم بالای ۳۰ سال اعتماد نکن

00:00:56.820 --> 00:00:59.270
اونا نویسنده‌ی جوون می‌خواستن
من هم شانس آوردم

00:00:59.270 --> 00:01:00.475
شانس

00:01:00.500 --> 00:01:02.510
روز اول رو یادمه

00:01:02.510 --> 00:01:04.910
که سرپرست نویسندگان، «میسون ویلیامز»
اومد

00:01:04.910 --> 00:01:06.243
یه چیزی رو نگاه می‌کرد

00:01:06.243 --> 00:01:07.210
گفت خب، اینجا رو ببین

00:01:07.210 --> 00:01:11.025
این جمله‌ی اصلی جوک‌ته
دورش خط بکش
(جمله‌ای که خنده‌ی اصلی را از مخاطب می‌گیرد)

00:01:11.025 --> 00:01:14.030
اینجا روش خط می‌کشی

00:01:14.030 --> 00:01:16.354
اون جمله رو می‌ذاری آخر جوکت

00:01:16.354 --> 00:01:19.039
آهان، پس جمله‌ی اصلی باید آخرش باشه

00:01:19.039 --> 00:01:19.539
گرفتم

00:01:19.539 --> 00:01:20.730
حله

00:01:20.730 --> 00:01:25.330
پس نترسین

00:01:25.330 --> 00:01:26.370
از شروع از صفر نترسین

00:01:26.370 --> 00:01:31.226
در واقع، اگه از صفر شروع کنین

00:01:31.251 --> 00:01:35.380
حل کردن این مشکل می‌تونه به
ابتکار ختم شه

00:01:35.380 --> 00:01:39.400
برای همین اینکه نمی‌تونستم برقصم
جلوی کار من رو نگرفت

00:01:39.400 --> 00:01:41.800
چون می‌تونستم ادای رقصیدن در بیارم

00:01:41.800 --> 00:01:44.759
می‌تونستم ادای رقصیدن در بیارم
و خنده‌دارش کنم

00:01:44.759 --> 00:01:47.770
و می‌تونستم ادای آواز خوند در بیارم و
خنده‌دارش کنم

00:01:47.770 --> 00:01:50.920
اگه واقعا می‌تونستم برقصم یا
واقعا می‌تونستم آواز بخونم

00:01:50.920 --> 00:01:53.494
رقاص واقعی
یا خواننده‌ی واقعی می‌شدم

00:01:53.494 --> 00:01:54.910
می‌دونم که خیلیاتون

00:01:54.910 --> 00:01:57.680
نشستین و با خودتون می‌گین
استیو

00:01:57.680 --> 00:01:59.120
چجوری اینقدر بامزه‌ای دهن‌سرویس؟

00:02:04.810 --> 00:02:05.570
لِم داره

00:02:05.570 --> 00:02:06.500
یه لِمی داره

00:02:06.500 --> 00:02:08.374
راست می‌گم
یه لِمی داره

00:02:10.680 --> 00:02:13.590
قبل از اینکه بیام رو صحنه
یه ورق کالباس می‌ذارم

00:02:13.590 --> 00:02:14.610
تو هر لنگه از کفشم

00:02:15.530 --> 00:02:18.240
برای همین رو صحنه
احساس می‌کنم بامزه‌ام

00:02:18.240 --> 00:02:20.320
گرفتین چی شد؟

00:02:20.320 --> 00:02:21.970
مردم میان پیشم و می‌گن
استیو

00:02:21.970 --> 00:02:24.478
راه داره من هم بتونم بامزه بشم؟

00:02:24.892 --> 00:02:30.707
کدوم خصوصیت کمدی جذب‌تون می‌کنه

00:02:31.190 --> 00:02:35.531
داشتم فکر می‌کردم که چه خصوصیاتی
باعث می‌شه یه نفر واجد شرایط

00:02:35.531 --> 00:02:36.615
کار اجرا باشه؟

00:02:36.615 --> 00:02:40.340
و فکر کردم وقتی خودم شروع کردم
یکیش این بود که

00:02:40.340 --> 00:02:45.020
وقتی کسی رو روی صحنه می‌بینین
یا اجرایی رو می‌بینین

00:02:45.020 --> 00:02:48.680
با خودتون فکر می‌کنین
کاش من رو صحنه بودم؟

00:02:48.680 --> 00:02:51.850
یا اگه نویسنده‌این، وقتی فیلمی می‌بینین
به خودتون می‌گین

00:02:51.850 --> 00:02:53.470
ممکن بود نویسنده‌ی این کار من باشم

00:02:53.470 --> 00:02:54.320
این یه مسئله

00:02:54.320 --> 00:02:56.440
مسئله‌ی دیگه اینکه
آیا درون‌گرایین؟

00:02:56.440 --> 00:03:01.125
چون خیلی از کمدین‌هایی که باهاشون صحبت
کردم، بجز چند نفر

00:03:01.150 --> 00:03:03.235
مثلا قطعا «مارتین شورت»

00:03:03.502 --> 00:03:05.925
موقع شروع کارشون درون‌گرا بودن

00:03:05.950 --> 00:03:10.780
و این خودش راهی برای موفقیت
روی صحنه است

00:03:10.780 --> 00:03:12.550
و برای جلب توجه

00:03:12.550 --> 00:03:16.329
معنی‌ش فقط اینه که چاهی توی
ناخودآگاه‌تون وجود داره

00:03:16.329 --> 00:03:20.510
که دارین سرکوبش می‌کنین
چون خجالت می‌کشین

00:03:20.510 --> 00:03:22.940
ولی رو صحنه می‌تونین اون رو
بیرون بکشین

00:03:22.940 --> 00:03:24.500
چی هست؟

00:03:24.500 --> 00:03:27.020
چالش اصلی همین جاست

00:03:27.020 --> 00:03:32.215
این چاه اسرارآمیز چیه درون‌تون؟

00:03:32.240 --> 00:03:33.850
که می‌تونین بیرونش بکشین؟

00:03:34.256 --> 00:03:39.902


00:03:40.060 --> 00:03:44.550
یکی از دوستای دوران دبیرستانم
بهم پیام داده بود

00:03:44.550 --> 00:03:47.840
گفته بود می‌خواد نویسنده‌ی کمدی بشه

00:03:47.840 --> 00:03:49.564
من هم گفتم خب؟

00:03:49.564 --> 00:03:51.730
برداشت گفت نمی‌دونم، شاید
در حد نویسنده‌ی

00:03:51.730 --> 00:03:53.590
«تونایت شو»
(از برنامه‌های محبوب کمدی تلویزیون آمریکا)

00:03:53.590 --> 00:03:56.980
گفتم ببین
اگه می‌خوای کمدین یا نویسنده بشی

00:03:56.980 --> 00:04:00.115
باید بری جایی که کمدی هست

00:04:00.140 --> 00:04:04.250
ایالت آیداهو زندگی می‌کرد، یا یه جای دیگه
(از ایالات کم‌رونق آمریکا)

00:04:04.250 --> 00:04:05.790
گفتم باید بری همونجا

00:04:05.790 --> 00:04:08.920
باید بری همون جایی که
کمدی هست

00:04:08.920 --> 00:04:10.680
گفتم برو جایی که فعاله

00:04:10.680 --> 00:04:13.620
اگه می‌خوای کمدین بشی
برو نیویورک، برو لس‌آنجلس

00:04:13.620 --> 00:04:18.290
شاید هم شیکاگو. شیکاگو که حتما
یا شاید تورنتو

00:04:18.290 --> 00:04:20.040
ولی باید بری تو دلش

00:04:20.040 --> 00:04:23.535
چون وقتی نوبت تو می‌شه که
انتخابت کنن

00:04:23.535 --> 00:04:26.160
باید جایی باشی که بتونن بهت اشاره کنن

00:04:26.160 --> 00:04:28.650
لابد با خودت فکر می‌کنی

00:04:28.650 --> 00:04:29.787
چقدر شانس دارم؟

00:04:29.812 --> 00:04:30.870
با چه شانسی شروع می‌کنم؟

00:04:30.870 --> 00:04:32.070
این همه آدم فعال تو این حرفه رو ببین

00:04:32.070 --> 00:04:33.736
همه‌شون خیلی قوی‌ان
فلان و بهمان

00:04:33.736 --> 00:04:36.470
اون آدمای فعال تو صنعت سرگرمی
هم قراره پیر بشن

00:04:36.470 --> 00:04:38.880
و قراره بازنشسته بشن

00:04:38.880 --> 00:04:43.770
و قراره عطش خیلی شدیدی برای
جذب استعدادهای جوان وجود داشته باشه

00:04:43.770 --> 00:04:46.080
و شما می‌تونین همون استعداد جوان باشین

00:04:46.080 --> 00:04:48.270
چرا به جای کس دیگه
شما نباشین؟

00:04:48.270 --> 00:04:52.830
ولی باید خودتون رو در موقعیتی قرار بدین
که انتخاب بشین

00:04:52.830 --> 00:04:54.620
ممکنه اتفاقا تو یه مهمونی باشین

00:04:54.620 --> 00:04:57.240
تا حالا شده بخوام آدمی رو
جذب کار کنم

00:04:57.240 --> 00:05:00.835
صرفا به خاطر اینکه اتفاقی تو خیابون دیدمش

00:05:00.860 --> 00:05:02.900
مثلا گفتم این برای فلان و بیسار چطوره؟

00:05:02.900 --> 00:05:04.050
فقط باشین

00:05:04.050 --> 00:05:04.550
دیده بشین

00:05:04.550 --> 00:05:07.610
تو اون کلاب باشین، اون شبی
که یکی میاد تو

00:05:07.610 --> 00:05:08.730
و دنبال شما می‌گرده

00:05:09.847 --> 00:05:15.571
اونقدر خوب باشین که نتونن نادیده بگیرن‌تون

00:05:15.960 --> 00:05:23.070
یه چیزی یه مدت ورد زبونم بود که بعدا
ضرب‌المثل شد

00:05:23.070 --> 00:05:24.760
یه نصیحت بود

00:05:24.760 --> 00:05:27.720
می‌گفت اونقدر خوب باش که
نتونن نادیده‌ت بگیرن

00:05:27.720 --> 00:05:30.843
آدم می‌شنوه می‌گه
آهان، باشه، راست می‌گی

00:05:30.882 --> 00:05:32.190
ولی بذارین بگم از کجا اومده

00:05:32.190 --> 00:05:36.530
یه بار داشتم با چند تا دانشجو
 گمونم درباره‌ی بازیگری حرف می‌زدم

00:05:36.530 --> 00:05:40.920
و اونا چیزایی می‌گفتن مثل
از کجا مدیر برنامه پیدا کنیم؟

00:05:40.920 --> 00:05:44.032
کجا برم عکس بگیرم؟
چیزایی عملی مثل این.

00:05:44.070 --> 00:05:48.780
و من فکر کردم
واقعا نباید اولین چیزی که

00:05:48.780 --> 00:05:53.216
درباره‌ش فکر می‌کنین
این باشه که چجوری خوب باشین؟

00:05:53.216 --> 00:05:54.590
چون اون عکسای آتلیه‌ای

00:05:54.590 --> 00:05:58.170
به هیچ دردتون نمی‌خوره
اگه همچین پشتیبانی نداشته باشین

00:05:58.170 --> 00:06:01.730
پس اول از همه باید به
استعدادتون فکر کنین

00:06:01.770 --> 00:06:03.060
و اینکه چطور مدیریت‌ش کنین

00:06:03.060 --> 00:06:05.286
و البته بعدش باید درباره‌ی چیزای
عملی هم فکر کنین

00:06:05.311 --> 00:06:07.860
همونجوری که گفتم
برین جایی که فعاله

00:06:07.860 --> 00:06:08.360
برین اونجا

00:06:09.302 --> 00:06:15.052
درباره‌ی کمدی صحبت کنین

00:06:15.240 --> 00:06:18.660
اگه تازه حتی فکر کردن به کمدی
رو شروع کردین

00:06:18.660 --> 00:06:22.590
درباره‌ی اینکه توی کمدی یا کار اجرا باشین

00:06:22.590 --> 00:06:28.900
من می‌گم بشینین کنار بهترین دوست‌تون
یا باهوش‌ترین دوست‌تون

00:06:28.900 --> 00:06:30.265
و حرف بزنین

00:06:30.550 --> 00:06:33.400
و درباره‌ی کمدی حرف بزنین

00:06:33.400 --> 00:06:35.830
درباره‌ی اجرا حرف بزنین

00:06:35.830 --> 00:06:40.350
منظورم سر ناهار یا
واسه یه ساعت نیست

00:06:40.350 --> 00:06:44.409
منظورم چند روزه
روز تا شب

00:06:44.409 --> 00:06:45.850
مدام حرف بزنین

00:06:45.850 --> 00:06:46.930
ایده به ذهن‌تون می‌رسه

00:06:46.930 --> 00:06:49.420
و کم‌کم اعتمادبه‌نفس‌تون بیشتر می‌شه

00:06:49.420 --> 00:06:51.503
می‌تونین به‌ش فکر کنین
و کم‌کم موضوع‌تون رو پیدا می‌کنین

00:06:51.503 --> 00:06:55.480
مثلا می‌گین، چی می‌شد اگه
«سانی» و «شر»

00:06:55.480 --> 00:06:59.200
پیتزافروشی باز می‌کردن؟

00:06:59.200 --> 00:07:00.910
چی می‌شد اگه اینجوری؟

00:07:00.935 --> 00:07:01.810
همین‌جوری می‌گین چی می‌شد

00:07:01.810 --> 00:07:02.200
چی می‌شد؟

00:07:02.200 --> 00:07:02.620
چی می‌شد؟

00:07:02.620 --> 00:07:03.050
چی می‌شد؟

00:07:03.050 --> 00:07:05.175
و می‌رسین به اینکه آهان
شاید اینجا پتانسیلی باشه

00:07:05.175 --> 00:07:08.229
راحت راه می‌افتین

00:07:08.287 --> 00:07:09.620
خب، اگه اینجوری می‌کردم چی می‌شد؟

00:07:09.620 --> 00:07:10.703
اگه اونجوری می‌کردم چی می‌شد؟

00:07:10.703 --> 00:07:13.880
یا فقط درباره‌ی کمدین‌هایی که دوست
دارین صحبت کنین

00:07:13.880 --> 00:07:17.300
بعد از پنج روز تعجب می‌کنین
که به کجا رسیدین

00:07:17.300 --> 00:07:19.160
نسبت به جایی که شروع کردین

00:07:19.160 --> 00:07:21.380
به همین زودی سطح‌تون بالاتر می‌ره

00:07:21.380 --> 00:07:24.900
و با دانش بیشتر
و با دانش بیشتر درباره‌ی خودتون

00:07:24.900 --> 00:07:27.230
و اگه سعی می‌کنین موضوعی
پیدا کنین

00:07:27.230 --> 00:07:31.484
می‌تونین از جایی شروع کنین که
درباره‌ش صحبت نشده

00:07:32.031 --> 00:07:34.280
اگه بتونم به همه‌ی کمدین‌ها صحبت کنم
همه‌ی اونایی که

00:07:34.280 --> 00:07:37.280
دیدم، درباره‌ی چی صحبت نکردن؟

00:07:37.280 --> 00:07:40.790
محدوده‌ای هست که نو و تازه باشه؟

00:07:40.790 --> 00:07:43.730
و می‌دونین که هست
چون تو دنیایی زندگی می‌کنیم که توش

00:07:43.730 --> 00:07:45.920
همه‌چیز دائم تغییر می‌کنه

00:07:45.920 --> 00:07:48.409
و تو دنیا اتفاقی در حال
رخ دادنه

00:07:48.409 --> 00:07:49.850
که می‌تونه الهام‌بخش‌تون باشه

00:07:49.850 --> 00:07:52.520
ولی به مکالمه‌تون ادامه بدین

00:07:52.520 --> 00:07:55.510
اگه می‌خواین عقلانی‌ترش کنین

00:07:55.510 --> 00:07:57.159
مدت خیلی خیلی طولانی
در موردش صحبت کنین

00:07:57.159 --> 00:07:58.370
بالاخره به یه جایی می‌رسین

00:07:59.097 --> 00:08:04.659
هر لحظه‌ی خدا
به کمدی فکر کنین

00:08:04.960 --> 00:08:09.450
این یه راز خیلی مخوفه

00:08:09.450 --> 00:08:10.812
درباره‌ی وقتی که شروع می‌کنین

00:08:10.812 --> 00:08:11.395
خیلی مخوفه

00:08:11.395 --> 00:08:12.585
اصلا نمی‌خوام بگم

00:08:13.780 --> 00:08:17.060
به هیچ چیز دیگه‌ای فکر نکنین

00:08:17.060 --> 00:08:20.780
من همیشه به جوکم فکر می‌کنم

00:08:20.780 --> 00:08:24.250
وقتی گوش می‌دم
وقتی سر کارم

00:08:24.250 --> 00:08:25.910
وقتی خوش می‌گذرونم

00:08:25.910 --> 00:08:28.660
فکر کنین کنار «تام هنکس‌»ین
خیلی آدم بامزه‌ایه، خیلی

00:08:28.706 --> 00:08:32.710
خیلی زرنگ و باهوشه، یه جورایی
داستان‌سراست. یا کنار «الک بالدوین»

00:08:32.710 --> 00:08:34.850
اونم همین جوریه

00:08:34.850 --> 00:08:36.469
اگه کنار این دو تا باشم
فقط می‌گم لطفا حرف بزنین

00:08:36.469 --> 00:08:37.510
این تو فکرمه

00:08:37.510 --> 00:08:38.070
لطفا حرف بزنین

00:08:38.070 --> 00:08:39.861
اصلا سعی نمی‌کنم وارد اینجا بشم

00:08:39.861 --> 00:08:41.808
و بعد هر چند وقت یک بار

00:08:41.808 --> 00:08:45.920
می‌فهمم که چقدر واقعا
به چیزی که می‌خوام بگم فکر می‌کنم

00:08:45.920 --> 00:08:47.300
و شاید خیلی طبیعی
پیش بیاد

00:08:47.300 --> 00:08:49.880
فهمیدم که چند بار شده با خودم فکر کنم
تعطیلات؟

00:08:49.880 --> 00:08:51.710
تعطیلات می‌خوام چه کار؟

00:08:51.710 --> 00:08:52.590
اگه برم تعطیلات چی می‌شه؟

00:08:52.590 --> 00:08:53.720
اگه مدیر برنامه‌م زنگ بزنه چی؟

00:08:53.720 --> 00:08:55.850
اگه فلان و بهمان چی؟
اگه اینجوری و اونجوری چی؟

00:08:55.850 --> 00:08:57.770
هیچ وقت اینجوری نیست که بگم
چقدر ناهار خوش گذشت

00:08:57.770 --> 00:09:00.000
خب دیگه
برم به اجرای امشبم برسم

00:09:00.140 --> 00:09:01.040
دائم سر کارین

00:09:01.040 --> 00:09:06.640
یک سال ماه اکتبر مسئولیت اجرای
مراسم اسکار رو به من دادن

00:09:07.476 --> 00:09:09.920
و مراسم ماه مارس بود

00:09:09.920 --> 00:09:11.750
از همون روز شروع کردم
به فکر کردن

00:09:11.750 --> 00:09:12.590
می‌دونستم هست

00:09:12.590 --> 00:09:14.600
می‌دونستم اون لحظه می‌رسه

00:09:14.600 --> 00:09:17.460
دائم یادداشت برمی‌دارم
اصلا دست خودم نیست

00:09:17.460 --> 00:09:20.570
پس یا ذاتا یا از روی قصد

00:09:20.570 --> 00:09:22.970
قراره همیشه به این فکر کنین که

00:09:22.970 --> 00:09:29.390
چه کار می‌خواین بکنین
تا اینکه بالاخره بتونین استراحت کنین

00:09:29.390 --> 00:09:30.000
اونم ۲۵ سال بعد

00:09:30.025 --> 00:09:31.600
اونم ۲۵ سال بعد

