‫(آهنگ در حال پخش)
‫از من همیشه در مورد رابطه بین
‫کشش اصلیم برای ‫ورود به مقام کشیشی
‫و عشقم برای ساختن فیلم ‫میپرسن.
‫به عبارت دیگه، ‫رفتن از یه صدا
‫که یه ندا هست--
‫بهش میگن یه ندا، ‫که همون کشیشی بود،
‫به یکی دیگه،که ‫یه ندا هست
‫یه تعهد به یه روش از زندگی،
‫که همون فیلم سازی هست.
‫البته،مسئله ‫خیلی شخصیه،
‫ولی من میگم که ‫مسئله صادق
‫بودن با خودم به بهترین ‫حالتی که میتونم
‫و متوجه این شم که ‫باید کاری کنم که
‫از دورن نداش اومده برام.
‫سینما و کلیسا، ‫هردوشون برام معنی داشتن
‫یه کشیش به خصوص، ‫که خیلی خیلی روم تاثیر گذاشت
‫وقتی که داشتیم از ‫11 سالگی تا 17 یا 18 سالگی رشد میکردم
‫و معنا دار بود برام.
‫واقعا او معنی داشت برام.
‫اون به اخلاقیات و زندگی ‫در دنیای خارج
‫دور از محله ای که بزرگ شدم توش ‫و به کلیسایی که توش بودیم معنی میداد.
‫و این شخصی بود ‫که میخواستم باشم.
‫البته برای اینکه یه ‫کشیش واقعی بشید
‫باید خودتون حسش کنید.
‫باید که--
‫یه تعهدی هست که ‫نمیتونید بهش بپیوندید
‫چونکه میخواید شبیه یکی ‫دیگه بشید.
‫بیاد از خود شما بجوشه.
‫و این ها رو همه یه جوری ‫فهمیدم که از یه فیلتر
‫قصه گویی رد میشد.
‫این کشیش به خصوص ‫سعی میکرد که
‫تعادلی در معنی دنیا ‫و همچنین معنی اخلاقیات به وجود بیاره
‫ولی این قسمت از دنیا ‫که ما توش زندیگی میکردیم Bowery بود.
‫که در اون زمان ولگرد ها ‫در این Bowery زندگی میکردن
‫قسمتی از دنیایی بود ‫که من توش بزرگ شدم
‫یه عنصر خلافکارانه،کنار ‫طبقه کارگر بود
‫مردمی که سعی میکردن ‫فقط زنده بمونن
‫و سیسیلی ها و ‫ناپولی های قدیمی که
‫به امریکا امده بودن ‫که انگلیسی هم صحبت نمیکردن.
‫خیلی چیزا در هم رفته بود، ‫چیزی بود که در این محله
‫و زندگیم داشت اتفاق میافتاد.
‫و خیلی برام قدرتمند بود.
‫میل شدیدی که این ‫داستان ها رو در فیلم بگم از اون اومد
‫و همچنین خیلی چیز هایی که ‫در کلیسا تجربه کردم،برای مثال
‫تاثیر بصری کلیسا،اون ‫مجسمه ها،که حالا
‫مجسمه های گچی بودن،یا ‫حالا مجسمه های زیبایی
‫که شبیه یه نسخه از ‫یه جور پیکر بودن
‫نقاشی های اهدایی، ‫مجسمه های صلیب
‫نور در سالن بلند ‫کلیسای St.Patriks's old cathedral
‫اون نوره در طول روز ‫و اون طوری که
‫از شیشه های ‫لکه دار میگذشت
‫حس و حال خود اون ‫سالن کلیسا
‫اون ریشه تشریفات مذهبی
‫قبل از واتیکان دو بود
‫همشون تو چشم میومدن، ‫و البته ورود من
‫به سینما همینکه ‫شروع کردم به ساختن فیلم.
‫مفهموم اخلاقیات،درست و غلط ‫بد و خوب
‫خوب و شیطانی،و چطوری ‫شرنوشت
‫یه عنصر اصلی در ‫جلو رفتن زندگی هست
‫که میتونه زندگی اخلاقی باشه.
‫و چطوری سرنوشت ‫میتونه چیزی باشه که
‫مقدار خیلی زیادی شک در خودش داشته باشه.
‫و چطوری یه کشمکشی ‫بر سر سرنوشت هست.
‫و این چیزی بود که ‫از اون زمان میومد
‫که در اون زمان کاشته شده بود.
‫چطوری یکی زندگی میکنه ‫یه داستان قدیمیه،
‫مثل mean street یا یه سری فیلم ‫دیگه.
‫اگه شما در دنیایی هستید که..
‫در خط مقدم دنیایی هستید که
‫خیلی سفت و سخته ‫و خیلی منفیه
‫و یه موقع هایی شیطان ‫در کمینه
‫چطوری میتونید تعادل رو نگه دارید؟
‫تعادلی نیست.
‫چطوری سعی میکنید ‫که یه زندگی اخلاقی داشته باشید؟
‫پس این سوال ها ‫همش میومدن تو ذهنم
‫و این چیزیه که همیشه ‫بهش فکر میکنم.
‫(اهنگ در حال پخش)
‫وقتی که جوان بودم، ‫خب معلومه که دنیا متفاوت بود
‫از چیزی که امروز هست.
‫فیلم ها فقط در سینما دیده میشدن، ‫قبل از تلویزیون
‫و به دلایل مختلف، ‫اواخر 1940
‫و اوایل دهه 50 ‫از جمله سلامتی،
‫فیلم های زیادی دیدم.
‫پدر و مادرم من و برادرم رو ‫میبردن
‫و من عاشق فیلم هایی بودم ‫که میدیدم.
‫اما شکی نبود که ‫این دنیای فیلم سازی
‫این تصاویر معجزه آسا ‫و این قصه ها
‫خیلی دور به نظر میرسیدند.
‫چیزی بود که نمیتونستم ‫تصور کنم.
‫که هیچوقت بتونم توش ‫نقش داشته باشم.
‫هدفم اینه که ‫خلاقیتی سینما
‫هدفم اینه که ‫خلاقیت در سینما
‫مثل هر هنر دیگه ای، ‫باید شما
‫کار های قدیمی و ‫استاد های قدیمی رو
‫بشناسید.
‫و من فکر میکنم ‫که میدونید،یعنی
‫باید در معرضش قرار بگیرید.
‫بیاد ببینید و تجربشون کنید ‫به بهترین شکل
‫بهشون نگاه نکنید که ‫ازش یاد بگیرید
‫نگاشون کنید تا ببینید ‫آیا باهاتون صحبت میکنه،اگه علاقه دارید
‫بهش اصلا،اصلا ‫کنجکاو هستید در موردش.
‫مسئله این نیست که ‫میخوام که یه چیزی از
‫دیدن همه فیلم های Max Ophuls ‫یاد بگیرم
‫
‫مسئله پاسخ شما ‫به اون هست.
‫از اینکه اون بیرونه ‫باخبر باشید
بدونید قسمتی از رسانه ای هست که دارید ازش استفاده میکنید.
‫و حالا، ‫اگه هم ردش کردید
‫باید بدونید که ‫چه چیزی رو دارید رد میکنید
‫و باید از استاد های ‫قدیمی یاد بگیرید
‫بنابر این حفظ
‫و ارائه این
‫فیلم ها رو باید داشته باشید.
‫و متاسفانه ‫خیلی از فیلم های جدید
‫در صفحه های کوچیک ‫به نمایش گذاشته میشن
‫با این حال،ما خودمان ‫یه سری فیلم بزرگ رو
‫روی تلویزیون،که ‫اون زمان خودش یه صفحه کوچیک بود
‫در دهه 50 دیدیم.
‫و یه جورایی قدرت ‫فیلم هایی مثل Citizen Kane
‫از اون صفحه سیاه و سفید ‫16 بیتی میزد بیرون.
‫و وقتی که در ‫سینما دیدیمش
‫که در اواخر دهه 50 ‫دوباره نشون داده شد
‫یه تجربه دیگه ای بود.
‫ارزو میکردم که برای بار اول ‫روی پرده میدیدمش
‫اما ندیدم.
‫تاثیرش از تماشاش ‫از روی تلویزیون
‫خیلی خیلی قوی بود ‫به اون اندازه که ذهن من رو
‫در مورد اینکه فیلم چطور ساخته ‫میشه عوض کرد.
‫و خیلی مهمه که ‫در مورد این چیز ها که قبلا
‫اتفاق افتادن،آگاه باشید، ‫و شاید دوباره تفسیرشون کنید
‫و تا اونجا تفسیر کنید که ‫دیگه حتی ردشون کنید.
‫الان 100 سال هست ‫یا بیشتر که سینما داریم
‫و یه جوریی ‫بهتره که بگم غوطه ور شید
‫و راهتون رو پیدا کنید.
‫چونکه در 1960 ‫ما اساسا
‫قسمتی از دهه 30 ‫کل دهه 40 و 50
‫فیلم های امریکایی داریم.
‫همه فیلم های ‫صامت دیده نشدن.
‫اگه یه فیلم ‫صامت هم دیده باشید
‫از یه دوربین 16 میمیلتری بود، ‫خش خورده،همش میپرید
‫و فکر میکردید که چرا ‫کسی اصلا باید این چیزا رو ببینه
‫یه سری فیلم خارجی دیدی، ‫فرانسوی و ایتالیایی
‫خیلی هم فیلم بریتانیایی.
‫اما هیچی از ژاپن نبود تا ‫اولایل دهه 50
‫اما هیچی از زاپن ندیدید تا ‫اولایل دهه 50
‫و یه احتمالی هم ‫در مورد فیلم های آلمانی بود
‫خیلی کم ‫از دهه 20
‫بازم،صامت بودن.
‫فیلم های روسی هم صامت ‫بودن.
‫پس هرجور تصویری که ‫گرفتیم،دوپ نگاتیو ها
‫خیلی خوب نبودن.
‫ولی شما از این چیزا ‫باید خبر داشته باشید.
‫و فکر میکنم که
‫1960 یا 61 اون موقع ‫میتونست یکی بگه که
‫همه تاریخ سینما رو ‫تمام دنیا رو دیده
‫چونکه چیز خیلی زیادی ‫در مقایسه با الان برای دیدن نبود.
‫حالا،شما همچی دارید
‫و همچی روی ‫تا یه اندازه هایی یکباره
‫روی یه صفحه ای هست.
‫میتونید یه چیزی از ‫1920 ببینید
‫و یه چیزی که دیروز هم ساخته ‫شده ببینید.
‫ادم هایی که سینما رو ‫ساختن
‫باید بگم که در 1898 تا 1903 ‫تا 1910 تا 1916 تا 1925
‫خیلی فرق داره---اونا داشتن ‫یه زبان درست میکردم
‫داشتن یه شکل جدیدی ‫از هنر درست میکردن.
‫و ما،خودم و نسل ‫من
‫حتی اونا در اون زمان، ‫اما در اصل نسلی که
‫از دهه 50 و 60 بیرون اومدن
‫و شروع کردن به ساختن فیلم ‫در دهه 70
‫سینمایی که مخصوصا در امریکا ‫ساخته میشد
‫که ما همش در معرض اش بودیم ‫یه تیکه از زمانه
‫یه چیزیه که برای ما خیلی مهمه.
‫هیچ کس فکر ‫تدوام
‫و حفظ و نگه داری
‫حفظ و نگه داری این کار ها نبود
‫که خیلی روی ما تاثیر گذاشت، ‫تاثیر که نه
‫ولی زندگی های خیلی از ما ها رو ‫ساخت.
‫که تغییری از ‫سیستم استدیو قدیمی
‫در دهه 60 و اوایل 70 بود.
‫از اون سیستم استودیو قدیمی
‫به هالیوود اون زمان تغییر کرد.
‫اما در اون وسطش، ‫نمیدونستید که
‫اصلا قرار بود هالیوود جدیدی ‫باشه یا نه
‫متوجه میشید؟
‫فقط میدونستیم که ‫استدیو ها داشتن بسته میشدن
‫داشتن دارائی هاشون ‫رو میفروختن
‫چه کسی میدونست چه اتفاقی ‫برای فیلم ها داشت میافتاد
‫خیلی از فیلم ها با ‫نیترات ساخته میشدن
‫داشتن از هم میپاشیدن.
‫و همه این چیزا ‫پایان یه عصری بود.
‫میبینید؟
‫پس ما شروع کردیم به ‫بر تقویت هوشیاری
‫ادم هایی که اون زمان ‫در قدرت بودن تا فیلم ها رو
‫حفظ و نگه داری کنن.
‫در نهایت،با کمک ‫بازار های ویدیو
‫و اون جور چیزا، ‫شروع به
‫متوجه شدن که این چیز ها
‫دارائی هامونن.
‫و اینا براشون خیلی باید مهم ‫باشه.
‫ما میدونستیم ‫بیشتر از دارائی هستن برامون
‫اونا مثل خون در رگ هامون بودن.