‫(موسیقی در حال پخش)
‫کار با گروه
‫آدم هایی پیدا کنید که بهشون اعتماد دارید
‫واقعا خیلی خوبه اگه ‫آدم هایی اطرفاتون دارید
‫که بهشون اعتماد دارید،که یه ‫اصل پایه
‫در فرایند فیلمسازی، ‫یا هر چیز دیگه هست
‫و برای هر فیلمی که میسازید ‫صدق میکنه.
‫اون اعتماد بین کارگردان ‫عکس بردارتون
‫شما،و دستیار کارگردانتون، ‫تولید کننده ها
‫و همه اون آدما.
‫منظورم اینه که، ‫اگه پروژه از روی شوق باشه
‫و همه اونجوری که شما ‫روش سرمایه گذاری کردید،هستن
‫واقعا پاداشش رو میبنید.
‫یه چیز خیلی خاص میشه.
‫حس میکنید که همگی باهم ‫یه جور تجربه رو باهم
‫داشتید.
‫خوشبختانه برای من ‫طی این چند سال
‫اتفاق اتفاده،مثلا همین اخریا ‫در فیلم Silence
‫یا برای مثال ، Mean Streets ‫تا یه حدودی
‫اگرچه،گروه Mean streets ‫بزرگ بود.
‫من با گروه Roger Corman ‫تونستم که
‫سرهم کردن فیلم رو یادبگیریم.
‫و اونا انرژی این جریان رو ‫حس میکردن
‫و یه جورایی از جریان این ‫شور و شوق خبر داشتن
‫چونکه شور و شوق من برای ساختن ‫فیلم
‫یه جورایی اونا رو تحت تاثیر ‫قرار داده بود.
‫فکر میکنم که کلی ‫خیلی خوبه
‫مخصوصا وقتی که گروه پیوسته باشه ‫و مثل یه واحد کار میکنن
‫حس ساختن یه چیز خاص ‫با خودتون رو بهتون میده.
‫البته خلاف این هم ‫وجود داره
‫که موقعی هست که ‫تبدیل به یه چیز غیرشخصی میشه
‫صحنه بزرگ تر میشه ‫شرایط بزرگ تر میشه
‫اما بازم،حتی اون موقع هم ‫بازم دارن
‫خیلی خیلی سخت کار میکنن ‫چه حالا
‫ممطمعن شن که ‫ماشین باران درست کار میکنه
‫یا هرچی.
‫ولی تا وقتی که اون هسته ‫درونی در آدم های کلیدی
‫که اون شوقشون رو برای فیلم سازی ‫به اشتراک میذارن،رو دارید
‫نه لزوما که زیاده روی کنن
‫در نقششون،اما ‫جمع و جور کردن کار
‫و کمک کردن به رسیدن به ‫چیزی که میخواید
‫یا چیزی که فکر میکنید میخواید، ‫چونکه خیلی وقت ها
‫وقتی که می رسید سر صحنه ای، ‫وقتی که میرید سر لوکیشنی
‫و یه چیزی از قبل طاحی کردید،
‫و شروع به کار با بازیگر ها میکنید، ‫و همه چیز شروع به تغییر میکنن
‫بعضی وقت ها اون حسی که ‫باید دقیقا برداشت چطوری
‫باشه رو از دست میدید.
‫(موسیقی در حال پخش)
‫گروه،شاه رگ شما هستن
‫اگه آدم های اطرافتون،
‫درک کنن که با توجه به ‫مکالمه ها قبل از اینکه
‫شروع به فیلم برداری کنید،چی میخواید ‫حالا فیلم نامه رو بخونن
‫طراحی و بقیه موارد---
‫مخصوصا وقتی که در لوکیشن هستید ‫جایی که همه
‫باهم کار میکنن، ‫باهم غذا میخورن
‫و اونجور کار ها، ‫میفهمید که
‫روی کی میشه حساب بار کرد
‫تا بتونن در مواقع سخت باهاتون ‫حرف بزنن
‫و راهنماییتون کنن.
‫و این یه فاکتور کلیدی هست.
‫اونا واحد اصلی هستن.
‫حالا وقتی که میگم ‫پروژه از روی عشق
‫اون واحد اصلی میتونه ‫کل گروه رو تشکیل بده
‫چونکه گروه کوچیک تر هست ‫و بودجه کم میشه
‫که فرق داره
‫اما وقتی که کار بزرگ تر میشه،
‫درواقع اون واحد اصلی ‫شاه رگتون هست.
‫من از یه دوره ای میام که
‫آزمایش های زیادی در مورد ‫فیلم سازی انجام میشد،وقت هایی بود
‫که ما---
‫البته،نمیدونم،ما این کارو نکردیم،--- ‫اما در اواخر دهه 60
‫آزمایش هایی بود که اسمش
‫Collective decisions یا
‫collective filmmaking بود.
‫به عنوان یه کارگردان نمیتونید ‫با فروتنی الکی کار رو پیش ببرید
‫باید مسئولیت کسی رو که
‫اون تصمیم ها رو ‫میگیره قبول کنید
‫ولی باید یادتون هم باشه که ‫هرکس
‫روی صحنه یه نقشی رو ‫در فیلم سازی بازی میکنه.
‫شما بهشون احتیاج دارید.
‫به فداکاریشون احتیاج دارید.
‫به تخصصشون احتیاج دارید.
‫(موسیقی در حال پخش)
‫به سوال ها عادت کنید
‫چیزی که استنلی کوبریک رو گفته ‫فراموش نکنید.
‫ازش پرسیدن که
‫سخت ترین قسمت کارگردانی ‫چیه؟
‫گفته که پیاده شدن از ماشین اول صبح.
‫چونکه همینکه ‫از ماشین پیاده می شید
‫با سوالات محاصره می شید، ‫معمولا
‫از ماشین که پیاده میشید، ‫مشکلاتی هست.
‫یادمه به ADSA ام ‫میگفتم که من از ماشین پیدا میشم
‫و همینطوری نگاشون میکنم، ‫میپرسید لبخن نمیزندی؟
‫میگفتم،نه.
‫میپرسید که،مشکل چیه؟
‫میگفتم که، ‫چه کاریو امروز نمیتونیم بکنیم؟
‫و فقط به این عادت میکنید
‫بهش عادت میکنید.
‫و واقعا هم درسته ‫پیاده شدن از ماشین
‫یه فرایندی رو شروع میکنه.
‫همیشه میخواستم ‫یه مقاله ای رو انجام بدم
‫مثلا اینترنتی یا ‫همچین چیزی باشه
‫که فقط یه ضبط صوت باهام ‫میبود
‫از همه این سوال هایی که ‫ازم پرسیده میشد
‫صدا ضبط میکرد،مثل آیا کفش ‫مناسبتو پوشیدی،چی میخوای
‫الان قهوه میخوای،
‫یه بازیگر میومد سمتت ‫بهتون میگفت که
‫با این خط مخالفه،کل کاراکتر ‫رو عوض میکرد
‫شاید اصلا نباید این کارو ‫انجام میدادم،
‫همینطوری میره و میره، ‫تا به بزرگ ترین مشکلات
‫تا کوچیک ترینشون
‫و من همیشه میخواستم ‫جواب بدم اما
‫همیشه بهتره که سوالات ‫کمتری
‫در طول روز داشته باشید
‫و غیر ضروری ها باید ‫حذف بشن.
‫و باید از همه اونا ‫بگذرید
‫از میان همه اون وسایل و ‫بقیه چیزا بگذرید
‫تا به اون ایده ای که ‫در ذهنتون داشتید نگاه کنید
‫اون ایده ای که فکر کردید ‫خوبه که استفادش کنید
‫و ازش فیلم بسازید.
‫پس باید تمرکز کنید
‫باید هرچیز دیگه رو ‫حذف کنید
‫
‫نمیشه گفت که از ‫تنوع دستگاه ها
‫نترسید
‫چونکه خیلی وقت ها،یه سری ‫فیلم ها
‫اونجوری ان.
‫اما مخصوصا بخاطر اینکه ‫تکنولوژی امروز،
‫فکر نمیکنم که باید اجازه بدید که ‫متوقفتون کنه.
‫به عبارت دیگه،اگه ‫حس کردید که میخواید چیزی بگید
‫میخواید از طریق ابزار تصویری ‫ابرازش کنید
‫تکنولوژیش وجود داره ‫تا خودتون انجامش بدید
‫که این کار میتونه
‫به تولید بزرگ تری برسه
‫و بخاطر اون،
‫یه فرایند یادگیری هم خواهد بود
‫چطوری با دستگاه ها ‫کار کنید.
‫ولی نذارید که دستگاه ‫جلوی راهتون رو بگیره
‫و همچنین نذارید که ماشین بهتون بگه که ‫چکار کنید.
‫منظورم اینه که ممکنه ‫تقریبا نتونید هیچکاری کنید
‫ولی نذارید اونا بهتون بگن که نمیتونید.
‫(موسیقی در حال پخش)
برای پیدا کردن روشی به گروهتون اعتماد کنید
‫آدم های با سواد و ‫خیلی خوبی
‫وجود دارن.
‫مخصوصا اگه کار کردن باهاتون ‫رو دوست داشته باشن
‫سعی میکنن که یه راهی پیدا کنن ‫که چیزی که میخواید رو پیدا کنن
‫یا حالا چیزی که فکر میکنید میخواید، ‫یا همونطور که خودشون میگن
‫تا وقتی که چیزی نیاز دارید و بگیرید.
‫که البته این مسئله ‫برمون میگردونه
‫به همون هسته، ‫یه گروه،متشکل از سه یا چهار نفر
‫که با اعتماد و هیجان ‫درمود کاری که میکنید
‫رفتار میکنن،و سعی میکنن کمکتون کنن ‫تا بدستش بیارید.
‫اهمیتی نداره.
‫----
‫اینجوری کار میکنه که ‫یه سری آدما اصلی با تو
‫برای یه هدف کار میکنن و ‫شاخه هایی ازش میاد بیرون
‫که خودشون آدم های اصلی دارن، ‫این یکی خودش یه هسته داره،
‫این یکی خودش یه هسته دیگه داره، ‫و همشون باهم کار میکنن
‫ایدآلش همینه، مخصوصا وقتی که در یه لوکیشنی هستید
‫یه جایی،میرسید و ‫طوفان میشه
‫جدی میگم.
‫فیلم برداری Silence در تایوان بود
‫و یه روزی، ‫اون آخرای فیلم برداری
‫یه صحنه ای بود کنار ‫یه آبی
‫با یه سری سنگ.
‫خیلی خطرناک بود ‫راه رفتن روش
‫چون خیلی لیز بود.
‫و معلوم شد که گرم ‫ترین روز سال هم هست
‫منم داشتم دیگه ‫قش میکردم.
‫خیلی خیلی سخت بود
‫آخرای فیلم برداری هم بود
‫چونکه آب و هوا بعضی وقتا
‫برای فیلمبرداری زیادی ‫گرم میشه.
‫خب،روز بعد یه صحنه ای در ‫ساحل داشتیم،که یه سری مردم
‫رو مینداختن رو آتیش چوب ها ‫در مراسم تشیع جنازه و شهیدشون میکردن
‫و اونجور چیزا.
‫
‫و منو بردن به یه لوکیشنی
‫حواستون باشه این قضیه ‫یه روز بعد از
‫دما و رطوبت شدیده
‫ولی داشتیم بیشتر در ‫لوکیشن پیش میرفتیم
‫جلوتر،دیدم که باران گرفته.
‫جلوتر،دیدم که باران گرفته
‫هیچ فکری به سرم نمیزنه، ‫میرسیم اونجا،بالاخره
‫میرسیم به یه تریلیری ‫که برای من آماده کرده بودن
‫یا اتوبوس بود، ‫یه اتوبوس کوچیک بود
‫و یهو درش باز میشه، ‫و من
‫حس میکنم که داره بالا و پایین میره.
‫و یهو در باز میشه و ‫دوتا آدم میان بیرون
از بالا تا پایین بارونی پوشیدن،و خیسن
‫و نگام میکنن.
‫دستیار کارگردان و ‫مدیر عکاسی ام بودن
‫که نشناختمشون.
‫دارن چیکار میکنن، ‫همه چی رو خیس میکنن؟
‫چه اتفاقی داره میافته؟
‫به من اشاره کردن و گفتن
‫میتونیم انجامش بدیم
‫میتونیم امروز فیلم بگیریم.
‫اول از همه،اصلا فکر نمیکردم که ‫نخوایم فیلم بگیریم
‫دوما،گفته بودن که
‫آخر طوفان خواهد بود، ‫ولی این دیگه خیلی زیاد بود
‫ثانیا،اونقدر خسته و
‫کوفته بودن که ‫اصلا نشناختمشون
‫و بازم اون بیرون ‫و آماده بودن که جمع شیم
‫و فیلمبرداری کنیم، ‫و همین کار رو
‫هم کردیم.
‫پشت سر هم انجامش دادیم،چونکه ‫آب و هوا مجبورمون میکرد
‫حرکت گروه و حرکت دوربین و ‫جرثقیل و غیره
‫
‫ولی کمک هم کرد
‫چونکه تونستیم این صحنه ها رو ‫بخاطر
‫اجزا های مختلفی که کنار هم اومده بودن،بگیریم
‫مثلا صحنه تقریبا بدون دیالوگ بود ‫و اون جور چیزا
‫و همچنین بخاطر اینکه ‫آدم هایی که اون نقش ها رو داشتن
‫ژاپنی بودن،خیلی متعهد ‫به بازی اون قسمت ها بودن
‫به محضی که میگفتید اکشن، ‫و شروع به حرکت دادن دوربین میکردید
‫سریع به تخته جوب ها بسته میشدن، ‫و میذاشتنشوت رو آتیش
‫منظورم اینه،توی نقش ‫خودشون بودن
‫اصلا لازم نبود که ‫این بازیگر ها رو راهنمایی کنید
‫خودشون فعال شده بودن
‫میدونید،گروه آماده بود
‫و فیلمبرداری میکردن
‫و اینطوری بود
‫حالا چه من دوست داشتن که ‫توی بارون یا طوفان باشم
‫یا نه،داشتیم انجامش میدادیم.